ماده اول - دولت مجاز است از تاریخ تصویب این قانون، منافع حاصله از انحصار خرید ورود و فروش قند و شکر (موضوع قانون 9 خرداد 1304 [قانون اجازه انحصار دولتی قند و چای و اخذ دو قران از هر من قند و مواد قندی و شش قران از هر من چای بعنوان حقوق انحصاری]) را بعد از وضع سرمایه و مبالغی که مطابق ماده سوم قانون 9 خرداد 1304 برای مصرف مقرر در ماده 9 همان قانون تخصیص یافته و همچنین حقوق گمرکی و عوارض راه (موضوع قانون 19 بهمن 1304) و سایر عوارض مقرره در جزو عایدات عمومی مملکت محسوب نماید.
ماده دوم - از تاریخ تصویب این قانون انحصار ورود و همچنین خرید و فروش کبریت به دولت واگذار شده و عواید حاصله از ان ببعد از وضع سرمایه و عوارض راه بجمع عایدات عمومی مملکتی منظور خواهد شد.
ماده سوم - وزارت مالیه مجاز است در سال 1311 برای سرمایه و مخارج اجرای انحصار دولتی قند و شکر و کبریت از بانک ملی یا یکی از بانکهای دیگر تا سه میلیون تومان قرض کند و اصل و فرع آن را از محل عواید حاصله از معاملات قند و شکر و کبریت بپردازد.
تبصره - ماده 10 قانون نهم خرداد 1304 [قانون اجازه انحصار دولتی قند و چای و اخذ دو قران از هر من قند و مواد قندی و شش قران از هر من چای بعنوان حقوق انحصاری] از تاریخ تصویب این قانون ملغی است.
ماده چهارم - حقوق مذکوره در ماده سوم این قانون نهم خرداد 1304 شامل قند و شکر مصنوع داخلی نیز خواهد بود.
این قانون که مشتمل بر چهار ماده است در جلسه نوزدهم اسفندماه یک هزار و سیصد و ده شمسی به تصویب مجلس شورای ملی رسید.
رئیس مجلس شورای ملی - دادگر
دیدگاه شما