بخشنامه وزیر دادگستری: فرجام‏خواهی دادستان باید مستند به مواد قانونی باشد

تاریخ تصویب ۱۳۵۰/۱۰/۱۸
شماره 1/35038 - ۱۳۵۰/۱۰/۱۸
تاریخ انتشار ۱۳۵۰/۱۰/۱۸
دسته

نظر به مقررات باب چهارم قانون آیین دادرسی کیفری در خصوص موارد استدعای فرجام و تبصره 2 ماده 432 ناظر به تبصره ماده 344 آن قانون و با توجه به اینکه فرجام‏خواهی نامستدل و غیر مستند به همان میزان خلاف اصول قضا و درخور تعقیب انتظامی است که اهمال و سکوت و عدم فرجام‏خواهی نسبت به احکامی که قانوناً باید از آن فرجام خواسته شود و از طرفی فرجام‏خواهی بی‏جهت جز تضییع وقت دیوان کشور و رکود کارها و بی‏اعتمادی و عصیان ارباب‏رجوع و اصحاب دعوی نسبت به دستگاه قضایی ثمر دیگر نخواهد داشت لذا اکیداً مقرر می‏دارد که آقایان دادستان‏ها و دادیاران در مقام فرجام‏خواهی از احکام قابل فرجام باید تقاضای خود را صریح و مدلل و مستند به مواد و فصول قانونی تنظیم نموده و معلوم و مشخص نمایند که از کدام قسمت از حکم و به چه علت و دلیل و با چه مجوز قانونی تقاضای رسیدگی فرجام‏خواهی می‏کنند و در غیر این صورت به استناد تبصره ماده 432 قانون آیین دادرسی کیفری و مقررات آیین‏نامه تشخیص تخلفات قضات اعم از اینکه از حکمی بی‏مورد فرجام‏خواهی شود و یا وقتی که فرجام‏خواهی قانوناً ضروری است از استدعای آن خودداری گردد تحت تعقیب انتظامی واقع خواهند شد.

وزیر دادگستری

با این مصوبه موافقم / مخالفم یک گزینه را انتخاب کنید. انتخاب شما بلافاصله در شمارش عمومی نمایش داده می‌شود.

دیدگاه شما

هنوز دیدگاهی ثبت نشده است. اولین نظر را درباره این مطلب بنویسید.

دیدگاه خود را بنویسید

نام و ایمیل برای ارسال دیدگاه الزامی است. دیدگاه شما ممکن است پیش از نمایش نیاز به تأیید داشته باشد.