آیین نامه مربوط به تبصره ۲ ماده ۶ قانون کار

شورایعالی کار در جلسه مورخ 24 /2 /1349 آیین‌نامه مربوط به تبصره 2 ماده 6 قانون کار را در 11 ماده و 2 تبصره بشرح زیر مورد تصویب قرار داد.

آیین‌نامه مربوط به تبصره 2 ماده 6 قانون کار

ماده ۱ - کارگران زیر مشمول مقررات این آیین‌نامه خواهند بود.

1- کلیه کارگرانی که کار آنها نوعاً در ساعات متناوب شبانه روز انجام میگیرد.

2 - کلیه کارگرانی که تمام یا قسمتی از مزد آنها توسط مشتریان یا مراجعین تأمین میشود.

ماده ۲ - کار متناوب از لحاظ این آیین‌نامه کاری است که نوعاً در ساعات متوالی انجام نگرفته و در ساعات معینی از شبانه روز صورت میگیرد.

تبصره - کارگر در فواصل تناوب کار در اختیار کار فرما نبوده و حضور او در کارگاه الزامی نیست.

ماده ۳ - در مورد کارگرانی که کار آنها متناوب است ساعات کار نباید از ساعت شروع کار تا خاتمه آن یا در نظر گرفتن فواصل تناوب و کار اضافی از ۱۴ ساعت بیشتر باشد.

تبصره - ساعت شروع و خاتمه کار و فواصل بین آنها با توجه بمقتضیات کارگاهها یا توافق کارفرما و کارگران تعیین خواهد شد.

ماده 4- کار اضافی با رعایت ماده 12 قانون کار مجاز خواهد بود.

ماده 5 - استفاده از تعطیلات هفتگی و تعطیلات رسمی و مرخصی های سالانه طبق مواد 14 و 15 قانون کار خواهد بود.

ماده 6 - مزد روزهای تعطیل و مرخصی کارگران که کلیه یا قسمتی از مزد آنها توسط مشتریان و یا مراجعین تأمین میشود مزد ثابت موضوع ماده 9 این آیین‌نامه خواهد بود.

ماده 7- مزد یا حقوق کارگران مشمول این آیین‌نامه تابع مقررات فصل پنجم قانون کار میباشد.

ماده 8 - در کارگاههائی که درآمد کارگران از مشتریان یا مراجعین بوسیله کارفرما جمع آوری میشود تقسیم آن براساس توافق کتبی بین کارفرما و نماینده کارگران کارگاه خواهد بود. در صورتی که کارگاه فاقد نماینده کارگران باشد توافق در این مورد بین کارفرما و کارگران کارگاه بعمل خواهد آمد در هر صورت درآمد این کارگران نباید از میزان مزد ثابت موضوع ماده 9 این آیین‌نامه کمتر باشد.

ماده 9- کارفرمایان مکلفند برای کارگرانی که کلیه یا قسمتی از مزد آنها توسط مشتریان یا مراجعین تأمین میشود مزد ثابتی با توجه بعرف براساس توافق کتبی با نماینده کارگران کارگاه و یا بموجب انعقاد پیمان دسته جمعی با سندیکای کارگران کارگاه یا حرفه مربوطه تعیین نموده و یک نسخه از موافقتنامه منعقده را ظرف یکماه از تاریخ انعقاد آن باداره کار و امور اجتماعی محل ارسال دارند.

ماده 10 - اجرای این آیین‌نامه هیچگونه خللی بحقوق مکتسب کارگران وارد نخواهد ساخت.

ماده 11 - این آیین‌نامه از اول تیرماه 1349 لازم الاجرا خواهد بود.