هیأت وزیران در جلسه مورخ ۱۳۷۵.۳.۱۶ بنا به پیشنهاد شماره ۱۵.۳۶۷۱ مورخ ۱۳۷۴.۷.۱۰ وزراتخانه‌های دادگستری، کشور و دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح و به استناد قانون گذرانیدن مدت خدمت فارغ‌التحصیلان دانشکده علوم قضایی در محاکم کشور – مصوب ۱۳۷۳ – آیین‌نامه اجرایی قانون یاد شده را به شرح زیر تصویب نمود:
فصل اول – تعاریف
ماده ۱ – در این آیین‌نامه قانون گذرانیدن مدت خدمت وظیفه فارغ‌التحصیلان دانشکده علوم قضایی در محاکم قضایی کشور – مصوب ۱۳۷۳ – به اختصار “قانون” نامیده می‌شود.
ماده ۲ – مشمولان این آیین‌نامه عبارتند از فارغ‌التحصیلان دانشکده علوم قضایی که مطابق ضوابط قوه قضاییه گزینش شده و خدمت دوره ضرورت را انجام نداده‌اند.
ماده ۳ – سمتهای قضایی عبارت از کلیه مشاغل قضایی موضوع آیین‌نامه گروه‌های شغلی و ضوابط مربوط به تغییر مقام و ارتقای گروه قضات – مصوب ۱۳۷۴.۳.۲۴ – و اصلاحات بعدی آن است.
ماده ۴ – سمتهای اداری عبارت از تصدی پست سازمان یا اداری در قوه قضاییه و سازمان‌های وابسته به طور مستمر از طریق انتصاب بالاترین مقام اجرای ذیصلاح است.
ماده ۵ – حقوق و مزایای مشمولان قانون در طول دو سال اول عبارت از مجموعه پرداختها و هزینه‌هایی است که به هر عنوان به پرسنل هم‌تراز وظیفه در نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران تعلق می‌گیرد و در طول هشت سال مدت تعهد عبارت از مجموعه پرداخت‌های مالی تحت هر عنوان است که به هر یک از قضات یا متصدیان امور اداری هم‌تراز در پست‌های مربوط تعلق می‌گیرد.
فصل دوم – میزان و چگونگی اخذ و انجام تعهد
ماده ۶ – مشمولان دارای شرایط در صورت تمایل به استفاده از مزایای قانون، مکلفند بلافاصله پس از فراغت از تحصیل و اخذ دفترچه آماده به خدمت از اداره وظیفه عمومی، به اداره کل آموزش و گزینش قضات مراجعه و جهت انجام خدمت در قوه قضاییه به مدت ده سال تعهد بسپارند. این تعهد باید در دفترخانه اسناد رسمی تنظیم شود.
تبصره – تعهد ده ساله موضوع قانون شامل مدت آموزش نامی، کارآموزی، خدمات قضایی یا اداری و تعهد هشت ساله دانشجویان به هنگام ورود به دانشکده علوم قضایی است.
فصل سوم – آموزش و چگونگی اعزام به خدمت و ترفیعات
ماده ۷ – قوه قضاییه در هر دوره فارغ‌التحصیلی صورت اسامی مشمولان قانون را به همراه تصاویر دفترچه آماده به خدمت آنان به منظور اخذ موافقت و هماهنگی لازم به ستاد کل نیروهای مسلح ارسال می‌کند.
ماده ۸ – ستاد کل نیروهای مسلح ظرف یک ماه نسبت به درخواست قوه قضاییه بررسی و اعلام نظر کرده و پس از موافقت، ضمن تعیین مراکز آموزشی نیروهای مسلح، صورت اسامی مربوط را برای اعزام به مراکز آموزشی به اداره کل وظیفه عمومی ارسال می‌کند.
ماده ۹ – قوه قضاییه قبل از اعزام مشمولان قانون به مراکز آموزشی، در زمینه پرداخت هزینه‌های مربوط با ستاد نیروی آموزش‌دهنده هماهنگی می‌کند.
تبصره – هزینه‌های مذکور در این ماده به ازای هر نفر در طول دوره آموزش نظامی، برابر ضوابط سایر موارد مشابه، توسط وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح تعیین و اعلام می‌شود.
ماده ۱۰ – مدت آموزش نظامی مقدماتی مشمولان قانون توسط نیروی آموزش‌دهنده برابر ضوابط مربوط تعیین می‌شود.
تبصره ۱ – مشمولانی که قبل از شروع انجام تعهد، آموزش نظامی مقدماتی را در نیروهای مسلح گذرانده باشند، با ارایه گواهی به یگان آموزش دهنده، از انجام آموزش نظامی معاف می‌شوند.
تبصره ۲ – نیروی آموزش دهنده مکلف است پس از پایان آموزش نظامی مقدماتی، بلافاصله مشمولان این آیین‌نامه را به صورت انفرادی برای اعزام به قوه قضاییه، به اداره کل وظیفه عمومی معرفی کند.
ماده ۱۱ – مشمولان قانون پس از طی دوره آموزش نظامی مقدماتی، کارآموزی علمی و عملی قضایی یا اداری را به میزان مقرر مطابق برنامه آموزشی قوه قضاییه طی کرده و پس از موفقیت در آزمون مربوط، با ابلاغ مخصوص حسب مورد به سمتهای قضایی یا اداری منصوب می‌شوند.
تبصره – محل خدمت قضایی و اداری و ترفیعات و تغییر سمتهای بعدی مشمولان قانون مطابق مقررات مورد عمل در قوه قضاییه تعیین می‌شود.
ماده ۱۲ – گواهی اشتغال به خدمت مشمولان قانون در طول مدت ایفای تعهد دارای همان امتیازهایی است که برای مشمولان مواد (۶)، (۷)، (۸) و (۹) قانون‌خدمت وظیفه عمومی – مصوب ۱۳۶۳ در نظر گرفته شده است.
فصل چهارم – برکناری از خدمت یا امتناع از انجام تعهد
ماده ۱۳ – در صورتی که مشمولان قانون از انجام خدمت مورد تعهد امتناع کنند یا در طول مدت تعهد به عللی از خدمت در قوه قضاییه برکنار شوند، کارگزینی وزارت دادگستری بلافاصله جهت رسیدگی به وضع مشمولیت، آنان را به اداره وظیفه عمومی محل معرفی می‌کند تا در صورت بلامانع بودن، ضمن احتساب مدت خدمت آموزش نظامی، بقیه خدمت دوره ضرورت را در نیروهای مسلح به انجام رسانند.
ماده ۱۴ – چنانچه مشمولان قانون از خدمت مورد تعهد امتناع کنند. علاوه بر اجرای مفاد ماده (۱۳) این آیین‌نامه، هزینه‌های انجام شده در طول دوره تحصیل و دو سال اول خدمت وصول، و در صورت عدم تعیین تکلیف پرداخت آن توسط متعهد، به تشخیص دادگستری جمهوری اسلامی ایران از محل وثیقه یا تضمین سپرده شده استیفا می‌شود.
تبصره – چنانچه عدم ایفای تعهد خدمت ناشی از تقصیر متعهد نباشد و عرفاً نتوان آن را معلول عمل وی تلقی کرد، به تشخیص دادگستری جمهوری اسلامی ایران متعهد از پرداخت وجوه مذکور در ماده فوق معاف می‌شود.
ماده ۱۵ – کارگزینی وزارت دادگستری مکلف است مشمولان این قانون را پس از انجام تعهد خدمت باری دریافت کارت معافیت دایم از خدمت ضرورت در زمان صلح، به صورت انفرادی به اداره کل وظیفه عمومی معرفی کند.
معاون اول رییس جمهور – حسن حبیبی
دیدگاه شما