هیأت وزیران در جلسه مورخ ۱۳۷۱.۱۰.۳۰ بنا به پیشنهاد مشترک سازمان امور اداری و استخدامی کشور و وزارت امور اقتصاد و دارایی و سازمان برنامه و بودجه و با عنایت به اصل یکصد و سی هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران تصویب نمودند:
۱ – [اصلاحی ۱۳۷۱/۱۲/۲]
کلیه دستگاههای دولتی تابع قانون نظام هماهنگ پرداخت مصوب ۱۳۷۰.۶.۱۳ژ۷ شهرداریها، قوه قضایی، نیروهای مسلح و نیروی انتظامی، مجازند به کارکنان خود اعم از لشکری و کشوری (شامل مستخدمین رسمی، ثابت و پیمانی و اعضای هیأت علمی دانشگاه‌ها و مؤسسات آموزش عالی و تحقیقاتی و افرادی که به صورت خرید خدمت قرارداد یا موقت به طور تمام وقت به کار اشتغال دراند) به شرط رضایت از خدمات آنان معادل یک ماه مجموع حقوق و تفاوت تطبیق و فوق‌العاده شغل یا مزایای شغل و تفاوت حداقل دریافتی آنان را به نسبت مدت خدمت تمام وقت در سال ۱۳۷۱ و حداکثر تا مبلغ یکصد هزار ریال (۱۰۰۰۰۰ ریال) برای کارکنان متأهل و مبلغ هفتاد هزار ریال (۷۰۰۰۰ ریال) برای کارکنان مجرد به عنوان پاداش (عیدی) آخر سال در بهمن‌ماه پرداخت نمایند. پرداخت هر گونه وجه دیگری تحت عنوان پاداش (عیدی) آخر سال یا عناوین مشابه دیگر ممنوع می‌باشد.
۲ – دستگاههای مشمول این تصویبنامه مکلفند اعتبار مورد نیاز برای پرداخت پاداش (عیدی) موضوع این تصویبنامه را از محل اعتبارات بودجه مصوب خود تأمین و پرداخت نمایند و منحصراً آن مقدار از اعتبارات مورد نیاز دستگاه‌هایی که در مرکز با تأیید سازمان برنامه و بودجه و وزارت امور اقتصادی و دارایی‌و در استانها با تأیید سازمان برنامه و بودجه استان و اداره کل امور اقتصادی و دارایی استان مربوط از محل اعتبارات دستگاه قابل تأمین نمی‌باشد از محل موجودی حساب خصوصی که در بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران با مجوز خاص به همین منظور اختصاص می‌یابد توسط خزانه پرداخت خواهد شد.
۳ – استفاده کارکنان پیمانی و خرید خدمت از پاداش (عیدی) موضوع این تصویبنامه
منوط به آن است که این قبیل افراد حداقل ۶ ماه در سال ۱۳۷۱ در دستگاه مربوط به کار
اشتغال داشته و در معوق پرداخت پاداش مذکور نیز مشغول به کار برده و وجهی تحت
عنوان عیدی و یا پاداش پایان سال و مشابه آن دریافت‌ننموده باشند.
۴ – خدمت نیمه وقت بانوان از لحاظ اجرای آن تصویبنامه تمام وقت محسوب می‌شود لیکن در محاسبه پاداش ( عیدی) حقوق و فوق‌العاده شغل خدمت نیمه‌وقت آنان به تناسب مدت خدمت نیمه وقت در سال ۱۳۷۱ ملاک محاسبه قرار می‌گیرد.
۵ – [اصلاحی ۱۳۷۱/۱۲/۲]
پاداش (عیدی) آخر سال کارگران مشمول قانون کار شاغل در دستگاههای مشمول این تصویبنامه طبق مقررات مربوط قابل پرداخت است.
۶ – دستگاههای موضوع بند ی این تصویبنامه مجازند به بازنشستگان و مستمری‌بگیران و موظفین خود که حقوق بازنشستگی یا وظیفه یا وظیفه مستمری دریافت می‌دارند. مبلغ پنجاه هزار ریال (۵۰۰۰۰ ریال) به عنوان پاداش (عیدی) آخر سال پرداخت نمایند. پاداش (عیدی) موضوع این بند در مورد وراث مستخدمین مجموعاً پنجاه هزار ریال (۵۰۰۰۰ ریال) می‌باشد.
۷ – شهرداریهای سراسر کشور مجازند پاداش (عیدی) آخر سال ۱۳۷۱ کارکنان خود را با رعایت مقررات این تصویبنامه از محل منابع داخلی خود پرداخت نمایند.
حسن حبیبی – معاون اول رییس جمهور
دیدگاه شما