هیأت وزیران در جلسه مورخ ۱۳۷۱/۸/۱۰ بنا به پیشنهاد شماره ۹۶۶۵.۱۱ مورخ ۱۳۷۱.۷.۱۹ وزارت راه و ترابری، در اجرای بند (۹) ماده (۱۰) قانون”اساسنامه شرکت راه‌آهن جمهوری اسلامی ایران” – مصوب ۱۳۶۶ – تصویب نمودند:
ماده (۱۱) مقررات مربوط به تعرفه حمل مسافر و کالا در راه‌آهن به شرح زیر تعبیر می‌یابد:
ماده ۱۱ – میزان کرایه و شرایط مسافرت اطفالی که به همراه اولیای خود مسافرت می‌نمایند و سن آنها تا (۲) سال تمامی می‌باشد به ترتیب زیر است:
الف: برای اطفالی که سن آنها تا (۲) سال تمام باشد، باید ده درصد قیمت بلیط، بدون اشغال جا پرداخت شود.
ب – برای اطفالی که سن آنها بین (۲) تا (۱۲) سال تمام باشد باید پنجاه درصد بهای بلیط به منظور صدور بلیط نیم‌بها پرداخت شود. برای این دسته از اطفال یک‌جا اختصاص می‌یابد.
تبصره ۱ – از اولیایی که بهنگام خرید بلیط برای اطفال مشمول بند الف این ماده، مبلغ کرایه را نپرداخته باشند، در زمان کنترل بلیط در قطار، کرایه مربوط با صدور قبض قطار، اخذ می‌شود. تعیین سن اطفال با استفاده از شناسنامه صورت می‌گیرد. در صورت ارائه نشدن شناسنامه، نظر رییس قطار ملاک است.
تبصره ۲ – افرادی که سن آنها بیش از ۱۲ سال باشد، باید بلیط تمام بها بخرند.
حسن حبیبی – معاون اول رییس جمهور
دیدگاه شما