‌رأی وحدت رویه شماره ۲۵ – ۱۳۶۳/۴/۱۱ هیأت عمومی دیوان عدالت اداری: صلاحیت دیوان راجع به رسیدگی به پرونده‌های مشمول قانون لغو مالکیت‌ اراضی موات شهری

‌در خصوص صلاحیت و عدم صلاحیت دیوان نسبت به رسیدگی به پرونده‌های موضع قانون لغو مالکیت اراضی موات شهری و اصلاحیه آن و آیین‌نامه‌ اجرایی قانون مذکور با توجه به این که: 1 - در قانون لغو مالکیت اراضی موات شهری و اصلاحیه آن و آیین‌نامه مربوطه کمیسیونی مشابه کمیسیون متشکل در ماده 12 قانون اراضی شهری‌ پیش‌بینی نشده بود. 2 - قانون اراضی شهری و آیین‌نامه اجرایی آن مصوب اسفند ماه 60 بوده و نتیجه مقررات آن عطف به ماسبق نمی‌شود. 3 - کمیسیون پیش‌بینی شده در ماده 12 قانون اراضی شهری مرجع تشخیص عمران و احیاء و تأسیسات مناسب و تمیز بایر و موات اراضی است نه‌ مرجع قضایی و رسیدگی‌کننده به اصل دعوای موجود . 4 - دیوان عدالت اداری مرجع قضایی و حل و فصل دعوی بوده که بایستی پس از رسیدگی وفق مقررات در جهت حل اختلاف طرفین مبادرت به اظهار‌نظر و صدور رأی نماید. لذا نظر شعب ششم و سیزدهم دیوان عدالت که در خصوص رسیدگی به دعاوی فوق‌الذکر معتقد به صلاحیت دیوان می‌باشد‌ صحیح و منطبق با موازین قانونی است. این رأی به موجب ماده 20 قانون دیوان عدالت اداری برای کلیه شعب دیوان و سایر مراجع مربوطه در موارد‌ مشابه لازم‌الاتباع است.