قانون اصلاح قانون تأسیس دانشگاه راجع به دانشکده پزشکی

ماده اول - از تاریخ اول فروردین ماه 1319 بیمارستان های طهران ضمیمه دانشکده پزشکی میشود و در این قانون هر جا دانشکده پزشکی نوشته‌ میشود منظور دانشکده پزشکی و داروسازی و دندان سازی و بیمارستان‌های ضمیمه آن میباشد.

ماده دوم - کلیه کارمندان فنی دانشکده پزشکی به سه دسته به شرح زیر تقسیم میشوند: ‌الف - استادان و دانشیاران. ب - پزشکان بیمارستانهای ضمیمه دانشکده پزشکی. ج - دستیاران که انتخاب و استخدام آنها بموجب مقررات این قانون خواهد بود.

فصل اول‌- استادان و دانشیاران

ماده سوم - در دانشکده پزشکی پایه‌های استادی و دانشیاری بدین قرار است: ‌از پایه 1 تا 6 دانشیاری و از پایه 7 تا 10 استادی.

ماده چهارم - حقوق پایه یک دانشیاری در دانشکده پزشکی ماهیانه 1250 ریال است.

ماده پنجم - افزایش حقوق دانشیاران و استادان دانشکده پزشکی در پایه‌های 1 تا 8 یک هشتم حقوق پایه ماقبل و برای رسیدن به پایه‌های 9 و 10 یک‌ پنجم حقوق ماقبل میباشد.

ماده ششم - حداقل مدت توقف در پایه‌های 1 و 2 و 3 یک سال و در پایه‌های 4 و 5 و 6 دو سال و در پایه‌های 7 و 8 و 9 سه سال خواهد بود.

ماده هفتم - دانشکده پزشکی 40 کرسی استادی بشرح زیر خواهد داشت: 28 کرسی پزشکی 8 کرسی داروسازی 4 کرسی دندانسازی.

ماده هشتم - دانشیارانی که برای تصدی کرسی بدون استاد انتخاب میشوند دارای سمت استادی بوده و تفاوت حقوق پایه خود را تا حقوق پایه 7‌ استادی از محلی که تصدی نموده‌اند بنام حق مقام دریافت خواهند داشت.

تبصره - طرز انتخاب دانشیار برای تصدی کرسی استادی طبق آیین‌نامه‌ای خواهد بود که به تصویب شورای دانشگاه رسیده باشد.

ماده نهم - ترفیع از پایه 6 به پایه 7 یعنی از دانشیاری به استادی علاوه بر رعایت ماده 6 منوط به خالی بودن کرسی استادی خواهد بود مگر در 19‌رشته زیر که جنبه علمی و آزمایشگاهی دارند که بدون خالی بودن کرسی استادی و با رعایت سایر مقررات این قانون ممکن است از پایه 6 به 7 و بالاتر‌ ترفیع یابند. ‌کالبدشناسی، فیزیولوژی – شیمی – فیزیک - تشریح مرضی - میکروب‌شناسی - انگل‌شناسی – بهداشت - پزشکی قانونی - بافت‌شناسی - رویان‌شناسی - بیماریهای عمومی و آزمایشی و کرسیهای داروسازی.

ماده دهم - عده دانشیاران هر کرسی را شورای دانشکده پزشکی تعیین و به تصویب شورای دانشگاه خواهد رسانید ولی کلیه دانشیاران دانشکده ‌پزشکی نباید از پنجاه تن تجاوز نماید.

ماده یازدهم - رئیس و معاون دانشکده و مدیران فنی داروسازی و دندان سازی و بازرس کل بیمارستان ها و بازرس داروئی از میان استادان انتخاب و باید ‌در تمام اوقات رسمی اداری خدمت نمایند و یک چهارم حقوق را بعنوان فوق‌العاده دریافت خواهند نمود.

تبصره 1 - شورای دانشکده پزشکی یک نفر از استادان را برای ریاست دانشکده تعیین نموده و پس از تصویب رئیس دانشگاه طبق تبصره 1 در‌ ماده 3 قانون تاسیس دانشگاه از طرف وزیر فرهنگ منصوب میشود. معاون دانشکده و مدیران فنی داروسازی و دندانسازی و بازرس کل بیمارستانها و‌ بازرس داروئی از طرف رئیس دانشکده تعیین و پس از تصویب رئیس دانشگاه به وزیر فرهنگ پیشنهاد میشوند.

تبصره 2 - رئیس و معاون دانشکده و مدیران فنی داروسازی و دندان سازی و بازرس کل بیمارستانها و بازرس داروئی و استادان دانشکده پزشکی و‌رؤسای بخشهای بیمارستان‌ها مجاز نیستند در وزارتخانه‌ها و ادارات و بنگاهها خدمت موظف قبول نمایند.

تبصره 3 - دانشیاران و پزشکان مشمول این قانون میتوانند در وزارتخانه‌ها و ادارات دولتی و بنگاهها با موافقت دانشکده پزشکی و اجازه کتبی ‌وزارت فرهنگ قبول خدمت نمایند مشروط بر اینکه کلیه حقوق آنها از حقوق پایه 7 استادی تجاوز ننماید.

تبصره 4 - ساعت کار استادان و دانشیاران و پزشکان در دانشکده پزشکی نصف روز خواهد بود و علاوه بر ساعات مقرر موظف خواهند بود. سایر‌ تکالیف مربوط بدانشکده را طبق دستور رئیس دانشکده در موقع لزوم انجام دهند.

تبصره 5 - دانشیاران و استادان کرسی‌های منظوره در ماده 9 در صورتی که در تمام اوقات رسمی اداری مشغول خدمت شوند ممکنست تا میزان ‌نصف حقوق مأخوذی خود را بعنوان فوق‌العاده دریافت نمایند و در این صورت حق داشتن پزشک‌ خانه یا داروخانه و یا آزمایشگاه شخصی نخواهند‌ داشت و در صورت تخلف طبق مقررات آیین‌نامه که در این باب به تصویب شورای دانشگاه خواهد رسید با آنها رفتار خواهد شد.

فصل دوم‌- پزشکان بیمارستان ها

ماده دوازدهم - پزشکان بیمارستانهای ضمیمه دانشکده پزشکی بموجب آیین‌نامه که به تصویب شورای دانشگاه خواهد رسید انتخاب و استخدام ‌میشوند و دارای 10 پایه خواهند بود که به سه طبقه تقسیم میشوند: ‌الف - رئیس درمانگاه از پایه 1 تا 4. ب - رئیس درمانگاه با حق آموزش و رئیس آزمایشگاه پایه 5 و 6. ج - رئیس بخش از پایه 7 تا پایه 10.

ماده سیزدهم - میزان حقوق و مدت توقف و ترفیع پزشکان بیمارستانها در هر یک از پایه‌های طبقات سه‌گانه مانند پایه‌های دانشیاری و استادی خواهد ‌بود ولی ترفیع از طبقه یک به دو یا از طبقه 2 به 3 (‌ترفیع از پایه 4 به 5 و از پایه 6 به 7) علاوه بر خالی بودن محل طبق آیین‌نامه‌ای خواهد بود که از‌ تصویب شورای دانشگاه خواهد گذشت.

ماده چهاردهم - هر گاه یکی از پزشکان طبقه 1 عهده‌دار یکی از محلهای طبقه 2 و یا یکی از پزشکان طبقه 2 عهده‌دار یکی از محلهای طبقه 3 شود‌ تفاوت حقوق پایه خود و پایه یک آن طبقه را بعنوان حق مقام دریافت خواهد داشت.

تبصره - پزشکان طبقات 2 و 3 بیمارستانهای ضمیمه نیز میتوانند در صورت خالی بودن کرسی استادی انتخاب گردند و در این صورت طبق ماده 8 با آنها رفتار خواهد شد مگر اینکه پایه او از پایه 7 بالاتر باشد که در این صورت حقوق پایه خود را دریافت خواهند نمود.

ماده پانزدهم - علاوه بر استادان و دانشیاران و پزشکان بیمارستانها ممکنست پزشکانی را بعنوان دستیار در دانشکده پزشکی استخدام نمود.

ماده شانزدهم - دستیاران طبق آیین‌نامه که به تصویب شورای دانشکده پزشکی و شورای دانشگاه رسیده باشد از بین پزشکان فارغ‌التحصیل که خدمت‌ نظام وظیفه را انجام داده باشند انتخاب و طبق قانون استخدام پزشکان استخدام و ترفیع آنها طبق همان قانون بعمل خواهد آمد.

ماده هفدهم - مدت خدمت دستیاران در دانشکده پزشکی 4 سال است که پس از دو سال اول ممکنست بسمت تصدی کارهای عملی و یا بالینی ‌انتخاب شوند.

ماده هجدهم - دستیاران پس از 2 یا 4 سال خدمت در صورتی که بوجود آنها در دانشکده پزشکی احتیاج نباشد برای خدمات بهداری بوزارت کشور‌ معرفی میشوند.

تبصره - ادامه خدمت دستیاران در دانشکده پزشکی پس از طی دوره خدمت 4 ساله بر طبق مقررات این قانون و قانون دانشگاه خواهد بود.

فصل چهارم - مواد مخصوصه

ماده نوزدهم - وزارت فرهنگ می‌تواند استادان و دانشیاران و پزشکان و دستیارانی را که رئیس دانشکده پزشکی در سازمان دانشکده پزشکی برای هر‌قسمتی پیشنهاد نموده و قبل از مهر ماه 1319 طبق ابلاغ وزارتی برای آن سمت تعیین شده‌اند بدان سمت منصوب و حکم لازم برای آنان صادر نماید.

ماده بیستم - پایه پزشکان و داروسازان و دندان سازان مشمول ماده 19 که دارای پایه‌های استادی و دانش یاری نباشند از روی حقوقی که در فروردین ماه ۱۳۱۹ دریافت داشته‌اند باضافه یکی از وجوهی که بعنوان حق تدریس در دانشکده پزشکی و یا حق تعلیم و یا دستمزد در بیمارستان ها داده شده‌ تعیین میگردد.

ماده بیست و یکم - در صورتی که مجموع حقوق و حق تدریس یا حق تعلیم و یا دستمزد از حقوق پایه‌ تجاوز نمود پایه بالاتر و اگر از حقوق پایه 1 کمتر‌ باشد پایه 1 و اگر از حقوق پایه 10 تجاوز نمود پایه 10 تشخیص و فقط حقوق این پایه قابل پرداخت است.

تبصره 1 - پایه‌هائی که بر طبق ماده 20 و 21 تشخیص و تعیین میشود نباید از حداکثر پایه که برای هر دسته یا طبقه تعیین شده است تجاوز‌ نماید.

تبصره 2 - دانشیاران دانشکده پزشکی که دارای پایه 7 ببالا میباشند پایه دانشیاری آنها به همان پایه استادی تبدیل و پایه‌های استادی کمتر از پایه 7 به دانشیاری تبدیل می‌گردد.

تبصره 3 - مشمولین ماده 14 قانون تأسیس دانشگاه و مشمولین تبصره 2 ماده 21 این قانون مدت توقف در پایه دانشیاری آن ها برای ترفیع به پایه استادی بالاتر منظور خواهد گردید.

ماده بیست و دوم - از تاریخ اول مهرماه 1319 حق تدریس در دانشکده پزشکی به هیچیک از کارمندان کشوری داده نخواهد شد.

ماده بیست و سوم - مشمولین این قانون اعم از کسانی که در سازمان نخستین دانشکده پزشکی انتخاب و یا بعداً انتخاب می‌گردند مشمول ماده 4 قانون استخدام ‌پزشکان نخواهد بود.

ماده بیست و چهارم - هر یک از مواد قانون تاسیس دانشگاه که با مواد این قانون مغایرت دارد نسبت به دانشکده پزشکی از درجه اعتبار ساقط و سایر مواد‌ قانون دانشگاه بقوت خود باقی خواهد بود.

ماده بیست و پنجم - این قانون از تاریخ اول مهرماه 1319 بموقع اجراء گذاشته خواهد شد.

این قانون که مشتمل بر بیست و پنج ماده است در جلسه 12 آبانماه ۱۳۱۹ به تصویب مجلس شورای ملی رسید.

رئیس مجلس شورای ملی - حسن اسفندیاری