ماده واحده - [اصلاحی ۱۳۵۸/۶/۲۵] کلیه کسانی که تا تاریخ ۱۳۵۸/۲/۱۸ در مراجع قضائی مورد تعقیب قرار گرفته‌اند اعم از اینکه حکم قطعی درباره آنان صادر شده یا نشده باشد حسب مورد از تعقیب یا مجازات معاف خواهند شد و این عفو تأثیر در حقوق خصوصی متضرر از جرم ندارد و هرگاه متضرر از جرم در موعد قانونی از دادگاه جزا مطالبه ضرر و زیان کرده باشد دادگاه بدعوی مزبور رسیدگی و نسبت بضرر و زیان حکم مقتضی خواهد داد.
تبصره 1 ـ محکومان به حبس در دارالتأدیب یا کانون اصلاح و ترتیب و کسانی که قبلا به هر عنوان از عفو استفاده کرده باشند نیز مشمول مقررات این قانون خواهند بود.
تبصره 2 ـ جرائم و محکومیتهای زیر از شمول مقررات این قانون مستثنی میباشد: تصرف غیرقانونی و اختلاس بیش از مبلغ پانصد هزار ریال و ارتشاء بیش از مبلغ پنجاه هزار ریال، قتل عمدی و قتل در حکم عمدی، اعمال منافی عفت بعنف، سرقتهای جنائی موضوع مواد 222 و 223 و 225 قانون مجازات عمومی، کلاهبرداری از درجه جنائی موضوع قسمت اخیر ماده 238 قانون مجازات عمومی، وارد کردن و ساختن مواد مخدر از هر نوع، سرقت موضوع قانون راجع به تشدید مجازات سارقین مسلح که وارد منزل یا مسکن اشخاص بشوند مصوب تیرماه 1333 و قانون مربوطه به تشدید مجازات سرقت مسلحانه مصوب دیماه 1338، راهزنی در راهها و شوارع و سرقت با اسلحه موضوع مواد 408 و 409 و 410 قانون دادرسی و کیفر ارتش، جرائم موضوع قانون تشدید مجازات ربایندگان اشخاص مصوب 1345، قانون تشدید مجازات رانندگان متخلف مصوب 1335 و جرائمی که رسیدگی به آن در صلاحیت دادگاههای انقلاب شناخته شده است.
تبصره 3 ـ این لایحه قانونی از تاریخ تصویب، جایگزین لایحه قانونی عفو عمومی متهمان و محکومان جزائی مصوب ۱۳۵۸/۲/۱۸ شورای انقلاب اسلامی میگردد.
نخست وزیر
دیدگاه شما