هیئت وزیران در جلسه مورخ ۱۳۶۴/۱۰/۱۵ بنا به پیشنهاد شماره 5249 مورخ 15 / 8 / 64 وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی آیین‌نامه اجرائی قانون مجازات خودداری از کمک به مصدومین و رفع مخاطرات جانی مصوب 1354 را به شرح زیر تصویب نمودند:
ماده 1 - فوریتهای پزشکی به مواردی از اعمال پزشکی اطلاق میشود که بایستی بیماران را سریعاً مورد رسیدگی و درمان قرار داد و چنانچه اقدام فوری به عمل نیاید باعث خطرات جانی، نقص عضو، یا عوارض صعب‌العلاج و یا غیر قابل جبران خواهد شد.
ماده 2 - از نظر این آیین‌نامه، فوریتهای پزشکی (اورژانس) شامل موارد زیر میشود: 1 - مسمومیت‌ها. 2 – سوختگیها. 3 - زایمان‌ها. 4 - صدمات ناشی از حوادث و سوانح و وسائط نقلیه. 5 - سکته‌های قلبی و مغزی. 6 - خونریزی‌ها و شوک‌ها. 7 – اغماء. 8 - اختلالات تنفسی شدید و خفگی‌ها. 9 – تشنجات. 10 - بیماریهای عفونی خطرناک مانند مننژیت ها. 11 - بیماریهای نوزادانی که نیاز به تعویض خون دارند. 12 - سایر مواردی که در شمول تعریف ماده 1 قرار می‌گیرد.
ماده 3 - بیمار مشمول این آیین‌نامه شخصی است که طبق تعریف فوریتهای پزشکی (اورژانس) احتیاج به کمک فوری دارد.
ماده 4 - کلیه بیمارستانها، اعم از دولتی و غیر دولتی در تمام اوقات شبانه روز و نیز درمانگاهها و سایر مؤسسات درمانی در ساعات فعالیت طبق پروانه تأسیسی که از وزارت بهداری سابق دریافت داشته‌اند مکلف به پذیرش بیمارانی که مشمول فوریتهای پزشکی هستند می‌باشند.
ماده 5 - در مناطقی که مراکز اورژانس وجود دارد و به نحوی از موارد فوریتهای پزشکی اطلاع پیدا می‌کند مسئولیت مستقیم انتقال بیمار به مراکز درمانی با مراکز اورژانس می‌باشد.
تبصره - همه افراد مکلفند به محض مشاهده هر گونه موارد اورژانس در صورت دسترسی به مرکز اورژانس از طریق تلفن و سایر وسائل ارتباطی فوراً مورد را به آگاهی نزدیکترین مرکز اورژانس برسانند و در صورت عدم دسترسی به واحد اورژانس نسبت به انتقال بیمار اورژانسی به نزدیکترین مراکز درمانی اقدام نمایند.
ماده ۶- [اصلاحی ۱۳۷۸/۲/۱۹] مراکز درمانی دولتی و غیردولتی موظفند در موارد فوریتهای پزشکی بدون تامل و اتلاف وقت و دریافت وجه اولیه (ودیعه)، با استفاده از همه وسایل و امکانات موجود نسبت به ارایه درمانهای لازم بیماران اقدام نمایند. بدیهی است پس از تثبیت وضعیت بیمار، مراحل عادی پرداخت هزینه باید طبق تعرفه های مصوب انجام گیرد.
تبصره ۱- [اصلاحی ۱۳۷۸/۲/۱۹] در مواردی که طبق تشخیص کارشناس دانشگاه یا دانشکده علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی، بیمار استطاعت مالی نداشته باشد یا اینکه به هر دلیلی پرداخت هزینه های انجام شده ممکن نشود، تمام یا قسمتی از هزینه درمان توسط وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی ظرف مدت سه ماه پرداخت خواهد گردید و بیمار یا اولیای قانونی وی مکلف می باشند مابه التفاوت هزینه پرداختی وزارتخانه یاد شده را به واحد درمانی بپردازند.
تبصره ۲- [الحاقی ۱۳۷۸/۲/۱۹] هزینه‌های ناشی از اجرای این آیین‌نامه بر اساس پیشنهاد کارشناسی وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی در بودجه کل کشور منظور خواهد شد.
ماده ۷- [حذف ۱۳۷۸/۲/۱۹]
نخست‌وزیر - میرحسین موسوی
دیدگاه شما