هیأت وزیران در جلسه ۱۳۹۷/۱۱/۲۴ به پیشنهاد شماره ۱۷۹۱۸۵مورخ ۱۳۹۷/۴/۱۶ سازمان برنامه و بودجه کشور و به استناد ماده (۱۱) قانون نظام جامع آموزش و تربیت فنی، حرفه‌ای و مهارتی ـ مصوب ۱۳۹۶ ـ ، آییننامه اجرایی قانون مذکور را به شرح زیر تصویب کرد:
ماده ۱ – در این آییننامه اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به کار می روند:
الف – قانون: قانون نظام جامع آموزش و تربیت فنی، حرفه‌ای و مهارتی – مصوب ۱۳۹۶ -.
ب – نظام: نظام آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی، موضوع بند (۲) ماده (۲) قانون.
پ – شورای عالی: شورای عالی آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی، موضوع بند (۴) ماده (۲) قانون.
ت – کارگروه های تخصصی: کارگروه های ذیل شورای عالی.
ث – مرکز سنجش: مرکز سنجش آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی و تعیین صلاحیت های حرفه ای، موضوع بند (۵) ماده (۲) قانون.
ج – دستگاه‌های مجری: دستگاه‌های مجری آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی، موضوع بند (۷) ماده (۲) قانون.
چ – دبیرخانه: دبیرخانه شورای عالی.
ماده ۲ – به منظور تحقق اهداف نظام، مندرج در ماده (۱) قانون، شورای عالی بدون ایجاد تشکیلاتی جدید با ترکیب تعیین شده در ماده (۶) قانون تشکیل می‌شود.
تبصره ۱- [اصلاحی ۱۳۹۸/۱/۲۸] وزیر دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح طبق تبصره (۳) ماده (۶) قانون به دعوت رییس شورا در جلسات شورا حضور می یابد.
تبصره ۲ – در اجرای تبصره (۱) ماده (۶) قانون، سه نفر صاحب نظر و متخصص دارای حداقل (۱۰) سال سابقه کار در حوزه آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی و تجربیات بازار کار، انتخاب می شوند.
تبصره ۳ – وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی در غیاب رییس شورا جلسات را اداره می کند.
تبصره ۴ – شورای عالی حداقل هر دو ماه یک بار تشکیل جلسه خواهد داد.
تبصره ۵ – آییننامه نحوه تشکیل و اداره جلسات شورای عالی، توسط دبیرخانه شورا تهیه و به تصویب شورای عالی می رسد.
ماده ۳ – وظایف و اختیارات شورای عالی به شرح زیر است:
الف – هماهنگی در سیاست گذاری، تنظیم گری و راهبری نظام در چهارچوب اسناد بالادستی.
ب – برقراری تعامل بین دستگاه‌های مجری، بنگاه های اقتصادی و تشکل های صنفی.
پ – ایجاد هماهنگی و نظارت بر تخصیص منابع و تسهیلات به دستگاه‌های مجری.
ت – بررسی پیشنهاد اصلاح ساختارها و بازنگری در قوانین و مقررات مرتبط با آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی جهت ارایه به مراجع قانونی ذی‌ربط.
ث – تصویب استانداردهای آموزش، ارزشیابی و شایستگی حِرف بر اساس نسخه استانداردهای ملی و بین‌المللی طبقه بندی حِرف و مشاغل.
ج – تصویب ساز و کارهای لازم جهت مشارکت بهره‌برداران در کلیه مراحل و فرایندهای آموزشی و تربیتی.
چ – طراحی و نظارت بر اجرای نظام صلاحیت حرفه ای و نظارت بر آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی.
ح – تأیید چهارچوب صلاحیت حرفه ای ملی، موضوع ماده (۷) قانون و ارایه آن به هیئت وزیران برای تصویب.
خ – تأیید ساز و کارهای لازم مربوط به آموزش و تربیت افراد جهت کسب شایستگی های نوآوری و کارآفرینی، موضوع تبصره بند (۱۰) ماده (۱) قانون و ارایه آن به هیئت وزیران برای تصویب.
د – تصویب ساز و کار ارتباط بین مدارک و گواهینامه‌های صلاحیت حرفه ای مبتنی بر چهارچوب صلاحیت حرفه ای ملی.
ذ – تصویب ضوابط تحرک پذیری افقی و عمودی در گروه های بزرگ شغلی تا سطوح بالای صلاحیت حرفه ای و آموزشی در چهارچوب صلاحیت حرفه ای ملی.
ر – بررسی و تصویب ضوابط و معیارهای تشکیل مراکز سنجش با لحاظ نقش نظام های حرفه ای ملی.
ز – تهیه و تصویب دستورالعمل پایش نظام و ارایه گزارش به مراجع ذی صلاح.
ژ – بررسی و تصویب آییننامه تعیین انجمن های علمی حرفه ای، اتحادیه ها و صنوف حرفه ای و شغلی جهت عضویت در ارکان نظام.
س – تصویب دستورالعمل های اجرایی مورد نیاز در چهارچوب قانون.
ماده ۴ – دبیر شورای عالی با پیشنهاد وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی از بین مدیران مجرب دستگاه‌های اجرایی توسط معاون اول رییس جمهور (بدون حق رأی) منصوب می‌شود.
ماده ۵ – وظایف دبیرخانه به شرح زیراست:
الف – برنامه‌ریزی و هماهنگی تشکیل جلسات شورای عالی و کارگروه های تخصصی.
ب – پشتیبانی علمی، پژوهشی و کارشناسی برای اتخاذ تصمیمات و وضع مصوبات شورای عالی با استفاده از نظرات کارگروه های تخصصی و صاحب نظران.
پ – نظارت مستمر بر حسن اجرای مصوبات شورای عالی و نظارت بر کارگروه های تخصصی و مستندسازی فعالیت ها.
ت – نهیه گزارش ارزیابی عملکرد دستگاه‌های مجری، کارگروه های تخصصی و مراکز سنجش و ارایه آن به شورای عالی.
ث - دریافت پیشنهاد دستگاه‌ها در خصوص پیش نویس آیین‌نامه‌ها، دستورالعمل ها و سایر مقررات موضوع قانون جهت طرح و بررسی در کارگروه های تخصصی.
ج – تعامل با مراکز بین‌المللی به منظور هماهنگی، تبادل و بهره گیری از ظرفیت های آنها در استقرار نظام.
چ – سایر امور محول شده از سوی شورای عالی.
تبصره ۱ – دبیرخانه با استفاده از نیرو و امکانات موجود در وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی مستقر می‌شود.
تبصره ۲ – دبیرخانه می‌تواند از ظرفیت های موجود دستگاه‌های ذی‌ربط با رعایت قوانین و مقررات مربوط استفاده کند.
ماده ۶ – به منظور پیشبرد اهداف و انجام وظایف شورای عالی، کارگروه های تخصصی به شرح زیر بدون ایجاد تشکیلات جدید اداری زیر نظر شورای عالی تشکیل می شوند:
الف – کارگروه تخصصی راهبری و هماهنگی در سیاست گذاری.
ب – کارگروه تخصصی صلاحیت حرفه ای.
پ – کارگروه تخصصی نظارت و سنجش.
تبصره - آییننامه داخلی کارگروه های تخصصی از جمله نحوه تشکیل جلسات و انتخاب رؤسا و دبیران کارگروه های یاد شده توسط دبیرخانه تهیه و به تصویب شورای عالی می رسد.
ماده ۷ -
الف – ترکیب اعضای کارگروه تخصصی راهبری و هماهنگی در سیاستگذاری به شرح زیر است: ۱ – نماینده ذی‌ربط (در سطح مدیرکل) وزارتحانه های تعاون، کار و رفاه اجتماعی، دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح، آموزش و پرورش، علوم، تحقیقات و فناوری، صنعت، معدن و تجارت، نفت، راه و شهرسازی، نیرو، جهاد کشاورزی، فرهنگ و ارشاد اسلامی، دادگستری، امور اقتصادی و دارایی، بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، ورزش و جوانان و سازمان های میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، برنامه و بودجه کشور و اداری و استخدامی کشور و معاونت رییس جمهور در امور زنان و خانواده. ۲ - رییس مرکز آمار ایران. ۳ - نماینده ذی‌ربط سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران (در سطح مدیرکل) با معرفی رییس سازمان. ۴ – دبیر شورای عالی. ۵ – رییس کانون عالی انجمن های صنفی کارفرمایی ایران. ۶ – معاون ذی‌ربط اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران با معرفی رییس اتاق مذکور. ۷ - معاون ذی‌ربط اتاق اصناف ایران با معرفی رییس اتاق مذکور. ۸ - معاون ذی‌ربط اتاق تعاون ایران با معرفی رییس اتاق مذکور.
تبصره - دو نفر صاحب نظر و متخصص که یکی از آنها از بانوان باشد، به انتخاب دبیر شورای عالی با دعوت رییس کارگروه می‌توانند متناسب با موضوعات مطرح شده در جلسات کارگروه شرکت کنند.
ب – وظایف کارگروه راهبری و هماهنگی در سیاست گذاری، تهیه و ارایه پیشنهادهای لازم به شورای عالی در خصوص موارد زیر است: ۱ - اهداف و سیاست های اجرایی، خط مشی و الویت های نظام آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی. ۲ - برقراری تعامل بین دستگاه‌های مجری، بنگاه های اقتصادی و تشکل های صنفی. ۳ – سیاست های لازم برای توسعه مشارکت بهره‌برداران و نظام های حرفه ای در مراحل مختلف از جمله نیازسنجی، برنامه‌ریزی، تدوین استانداردها، اجرا، ارزشیابی و پایش آموزش های تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی. ۴ – ساز و کارهای لازم برای تقویت ارتباط بین نظام اطلاعات بازار کار، نظام اطلاعات آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی و نظام طبقه بندی مشاغل و صلاحیت حرفه ای. ۵ - ساختارها و ترتیبات نهادی (قوانین و مقررات) آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی. ۶ – اولویت های پژوهشی مورد نیاز در خصوص نظام با رویکرد آینده پژوهی. ۷ – سیاست های اجرایی به منظور اثربخشی هدایت تحصیلی و هدایت شغلی در آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی. ۸ – ساز و کارهای ایجاد هماهنگی و نظارت بر تخصیص منابع و تسهیلات به مجریان.
ماده ۸ –
الف – ترکیب اعضای کارگروه تخصصی صلاحیت حرفه ای به شرح زیر است: ۱ - نماینده ذی‌ربط (در سطح مدیرکل) وزارتخانه های آموزش و پرورش (دو نفر از آموزش دوره متوسطه کار و دانش و فنی و حرفه ای)، دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح، علوم، تحقیقات و فناوری، بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، جهاد کشاورزی، تعاون، کار و رفاه اجتماعی، نیرو، صنعت، معدن و تجارت، فرهنگ و ارشاد اسلامی، ورزش و جوانان، ارتباطات و فناوری اطلاعات، نفت، دادگستری و امور اقتصادی و دارایی و سازمان های میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، برنامه و بودجه کشور و اداری و استخدامی کشور. ۲ - معاون ذی‌ربط دانشگاه فنی و حرفه ای با معرفی رییس دانشگاه. ۳ - معاون ذی‌ربط دانشگاه جامع علمی - کاربردی با معرفی رییس دانشگاه. ۴ - معاون ذی‌ربط سازمان آموزش فنی و حرفه ای کشور با معرفی رییس سازمان. ۵ - رییس مرکز آمار ایران. ۶ - رییس کانون عالی انجمن های صنفی کارفرمایی ایران. ۷ - معاون ذی‌ربط اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران با معرفی رییس اتاق مذکور. ۸ - معاون ذی‌ربط اتاق اصناف ایران با معرفی رییس اتاق مذکور. ۹ - معاون ذی‌ربط اتاق تعاون ایران با معرفی رییس اتاق مذکور.
تبصره - دبیر شورای عالی برحسب موضوع، می‌تواند از نمایندگان نظام های حرفه ای، سازمان های تخصصی و سایر دستگاه‌ها دعوت به عمل آورد.
ب – وظایف کارگروه تخصصی صلاحیت حرفه ای، تهیه و ارایه پیشنهاد به شورای عالی در خصوص موارد زیر است: ۱ - چهارچوب صلاحیت حرفه ای و شاخص های تعیین صلاحیت حرفه ای ملی. ۲ – ساز و کارهای مربوط به آموزش و تربیت افراد جهت کسب شایستگی های نوآوری و کارآفرینی، موضوع تبصره بند (۱۰) ماده (۱) قانون. ۳ – ساز و کار و چهارچوب تدوین ضوابط، معیارها، تطبیق، ارزیابی و هم سطح سازی آموزش های رسمی، غیررسمی و آموزش های سازمان یافته با همکاری کارگروه تخصصی نظارت و سنجش از طریق استقرار چهارچوب صلاحیت حرفه ای. ۴ – ساز و کارهای انطباق و تعیین ارتباط بین سطوح نظام های آموزشی و سطوح صلاحیت حرفه ای و حرف موجود در بازار کار. ۵ – ساز و کار ارتباط بین مدارک و گواهینامه‌های صلاحیت حرفه ای مبتنی بر چهارچوب صلاحیت حرفه ای ملی. ۶ - استانداردهای آموزشی و شایستگی های حِرف و مشاغل بر اساس استانداردهای ملی و بین‌المللی طبقه بندی حِرف و مشاغل. ۷ - ضوابط تحرک پذیری افقی و عمودی در گروه های بزرگ شغلی تا سطوح بالای صلاحیت حرفه ای و آموزشی. ۸ - ضوابط و معیارهای مورد نیاز جهت استقرار صلاحیت حرفه ای. ۹ – شیوه های جذب و به کارگیری ارزیابان صلاحیت حرفه ای.
ماده ۹ -
الف – ترکیب اعضای کارگروه تخصصی نظارت و سنجش به شرح زیر است: ۱ - نماینده ذی‌ربط (در سطح مدیرکل) وزارتخانه های آموزش و پرورش (دو نفر از آموزش دوره متوسطه کارو دانش و فنی و حرفه ای)، دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح، علوم، تحقیقات و فناوری، بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، جهاد کشاورزی، تعاون، کار و رفاه اجتماعی، نیرو، صنعت، معدن و تجارت، فرهنگ و ارشاد اسلامی، ورزش و جوانان و ارتباطات و فناوری اطلاعات و سازمان های میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری، برنامه و بودجه کشور و اداری و استخدامی کشور. ۲ - معاون ذی‌ربط دانشگاه جامع علمی - کاربردی با معرفی رییس دانشگاه. ۳ - معاون ذی‌ربط دانشگاه فنی و حرفه ای با معرفی رییس دانشگاه. ۴ - معاون ذی‌ربط سازمان آموزش فنی و حرفه ای کشور با معرفی رییس سازمان. ۵ - معاون ذی‌ربط کانون عالی انجمن های صنفی کارفرمایان ایران. ۶ - معاون ذی‌ربط اتاق بازرگانی، صنایع، معادن و کشاورزی ایران با معرفی رییس اتاق مذکور. ۷ - معاون ذی‌ربط اتاق اصناف ایران با معرفی رییس اتاق مذکور. ۸ - معاون ذی‌ربط اتاق تعاون ایران با معرفی رییس اتاق مذکور.
تبصره - دبیر شورای عالی برحسب موضوع، می‌تواند از نمایندگان نظام های حرفه ای و سایر دستگاه‌ها دعوت به عمل آورد.
ب – وظایف کارگروه تخصصی نظارت و سنجش، تهیه و ارایه پیشنهاد به شورای عالی در خصوص موارد زیر است: ۱ - الگوی نظارت، سنجش و ابزارسازی در نظام آموزش و تربیت فنی، حرفه ای و مهارتی در سطح ملی، بومی سازی و به روزرسانی آنها. ۲ – راهکارهای اجرایی برای پیاده سازی الگوهای سنجش، ارزشیابی و اعتبارسنجی. ۳ – طراحی ساز و کارهای مشارکت بهره‌برداران و نظام های حرفه ای در سنجش آموزش های تربیت فنی،حرفه ای و مهارتی. ۴ – طراحی، تدوین و تنظیم شاخص های نظارت بر مراکز سنجش و سطح بیندی (درجه بندی) آنها. ۵ – نظارت و ارزیابی مراکز سنجش و ارایه گزارش های عملکردی مراکز یاد شده. ۶ – چهارچوب اعتباربخشی، شیوه ارزیابی و سطح بندی (درجه بندی) مجریان در سطح ملی و استانی. ۷ – ارزیابی و نظارت بر تحقق اهداف، اجرای سیاست ها و برنامه‌های نظام. ۸ – آییننامه نحوه تعیین انجمن های علمی حرفه ای، اتحادیه ها و صنوف حرفه ای و شغلی جهت عضویت در ارکان نظام. ۹ – بررسی پایش عملکرد مجریان. ۱۰ – ساز و کار اجرای ماده (۹) قانون در سطح استان.
ماده ۱۰ – در راستای اجرای ماده (۹) قانون، مراکز سنجش در سطح ملی و منطقه‌ای (استانی) وابسته به شورای عالی با شرح وظایف زیر و با مشارکت نظام های حرفه ای تشکیل می‌شود:
الف – سنجش و ارزشیابی آموزش های موضوع قانون.
ب – تعیین صلاحیت حرفه ای نیروی کار در سطح ملی و منطقه‌ای (استانی).
پ – سنجش و تشخیص شایستگی ها و صلاحیت حرفه ای و شغلی.
ت – تعیین صلاحیت و شایستگی مجریان.
ث – اعطای مدارک صلاحیت حرفه ای و گواهینامه‌های شایستگی شغلی.
ج – ارزشیابی و همسطح سازی آموزش های فردی و سازمان نایافته با آموزش های رسمی در چهارچوب صلاحیت حرفه ای.
اسحاق جهانگیری معاون اول رییس جمهور
دیدگاه شما