ماده ۱ ـ اعزام مامور از یک وزارت خانه یا مؤسسه دولتی مشمول قانون استخدام کشوری به وزارتخانه یا مؤسسه دولتی مشمول دیگر با حفظ پست ثابث سازمانی مستخدم تا شش ماه مجاز است.
حقوق و مزایای مستمر مستخدم از اعتبار مؤسسه متبوع و فوق‌العاده‌های موضوع ماده ۳۹ که به مستخدم تعلق میگیرد از اعتبار مؤسسه محل ماموریت قابل پرداخت است، لکن وجوه مزبور باید منحصراً از طریق صندوق مؤسسه متبوع مستخدم پرداخت شود.
ماده ۲ ـ اعزام مأمور از یک وزارتخانه یا مؤسسه دولتی مشمول قانون استخدام کشوری به وزارتخانه یا مؤسسه دولتی مشمول دیگر برای بیش از شش ماه و به منظور تصدی یک پست ثابث سازمانی بلا مانع است.
حقوق و مزایای اینگونه ماموران براساس پست مورد تصدی منحصراً از اعتبار مؤسسه محل ماموریت قابل پرداخت است و مستخدم نمیتواند در مؤسسه متبوع دارای پست ثابث سازمانی دیگر باشد.
تبصره ـ مأموریت دارندگان رتبه‌های قضائی که با حفظ سمت قضائی به سایر وزارتخانه‌ها و مؤسسات دولتی مشمول قانون استخدام کشوری اعزام شده یا میشوند مشمول مقررات این ماده نبوده تابع توافق حاصله بین وزارت دادگستری و مؤسسه محل ماموریت و تأیید سازمان امور اداری و استخدامی کشور میباشد.
ماده ۳ ـ اعزام مامور از یک وزارتخانه یا مؤسسه دولتی مشمول قانون استخدام کشوری به مؤسسات دولتی غیرمشمول با رعایت مقررات ذیل صورت خواهد گرفت.
الف ـ اعزام مأمور بمنظور عضویت در هیئتهای مدیره یا اشتغال به مشاغل مدیریت عامل بازرسی قانونی یا هیأتها و شوراهای قانونی دیگر با موافقت مستخدم بطور موظف و تمام وقت و برای مدت مندرج در اساسنامه مربوط مجاز است.
حقوق و مزایای اینگونه ماموران براساس مقررات مؤسسه محل ماموریت منحصراً از اعتبار مؤسسه مزبور پرداخت خواهد شد مگر آنکه در اساسنامه مربوط حکم دیگری مقرر شده باشد.
این قبیل ماموران نمیتوانند در مؤسسه متبوع دارای پست ثابت سازمانی باشند.
ب ـ اعزام مامور به منظور عضویت در هیاتهای مدیره یا بازرسی قانونی یا هیأتها و شوراهای قانونی دیگر بطور غیره موظف و پاره وقت برای مدت مقرر در اساسنامه مربوط مجاز است.
حقوق و مزایای اینگونه ماموران براساس پست ثابت سازمانی مستخدم منحصراً از طرف مؤسسه متبوع مستخدم پرداخت خواهد شد.
ماده ۴ ـ چنانچه مستخدمین وزارتخانه‌ها و مؤسسات دولتی مشمول قانون استخدام کشوری از طرف انجمن شهر یا قائم مقام انجمن شهر بسمت شهردار انتخاب شوند، مدت ماموریت آنان طبق مدت مقرر در قانون خواهد بود.
حقوق و مزایای اینگونه ماموران براساس مقررات مؤسسه محل ماموریت منحصراً از اعتبار مؤسسه مزبور پرداخت خواهد شد و مستخدم نمیتواند در مؤسسه متبوع دارای پست سازمانی باشد.
ماده ۵- [اصلاحی ۱۳۵۰/۵/۲]
چنانچه موسسات دولتی غیرمشمول و موسسات مذکور در بند ت ماده ۲ قانون استخدام کشوری به خدمت مستخدمین رسمی وزارتخانه ها و موسسات دولتی مشمول بجز موارد مذکور در مواد ۳ و ۴ نیازمند باشند اعزام مامور بشرط موافقت وزارتخانه یا موسسه دولتی متبوع و رضایت مستخدم بدون حفظ پست سازمانی مجاز است.
حقوق و مزایای این گونه ماموران از تاریخ ماموریت منحصراً از اعتبار موسسه محل ماموریت پرداخت خواهد شد.
[ماده ۵- [اصلاحی ۱۳۴۹/۱۲/۱۵]
چنانچه مؤسسات دولتی غیر مشمول و مؤسسات مذکور در بند «ت» ماده ۲ قانون استخدام کشوری بخدمت مستخدمین وزارت
خانه‌ها و مؤسسات دولتی مشمول در سطح مدیران و متخصصان عالی
رتبه بجز موارد مذکور در مواد ۳ و ۴ نیازمند باشند اعزام مأمور بشرط موافقت مستخدم و با حفظ پست ثابت سازمانی با رعایت ضوابطی که از طرف سازمان امور اداری و استخدامی کشور تعیین میشود برای مدت حداکثر شش ماه مجاز است.
حقوق و مزایای اینگونه مأموران با توافق مؤسسات ذیربط قابل پرداخت است لکن وجوه مزبور باید منحصراً از طریق صندوق مؤسسه متبوع مستخدم پرداخت شود.
تبصره ـ تمدید ماموریت زائد بر شش ماه در صورت نیاز و موافقت مستخدم بلامانع است در این صورت حفظ پست سازمانی مستخدم مجاز نخواهد بود و حقوق و مزایای مستخدم براساس مقررات مؤسسه محل ماموریت منحصراً از اعتبار مؤسسه مزبور پرداخت خواهد شد.]
ماده ۶ ـ اعزام مامور از طرف وزارتخانه‌ها و مؤسسات دولتی مشمول قانون استخدام کشوری به مؤسسات عام‌المنفعه مستقل مندرج در جداول بودجه کل کشور با حفظ پست ثابت سازمانی مستخدم تا شش ماه مجاز است، حقوق و مزایای مستمر اینگونه ماموران از اعتبار مؤسسه متبوع و فوق‌العاده‌های موضوع ماده ۳۹ که به مستخدم تعلق میگیرد از اعتبار مؤسسه محل ماموریت قابل پرداخت است، لکن وجوه مزبور باید منحصراً از طریق صندوق مؤسسه متبوع مستخدم پرداخت شود.
تمدید ماموریت زائد بر شش ماه در صورت نیاز و موافقت مستخدم بلامانع است در این صورت حفظ پست سازمانی مستخدم مجاز نخواهد بود و حقوق و مزایای وی منحصراً از اعتبار مؤسسه محل ماموریت پرداخت خواهد شد.
ماده ۷- [اصلاحی ۱۳۴۹/۱۲/۱۵]
اعزام مستخدم بمنظور اشتغال در یکی از سازمان های بین‌المللی که دولت شاهنشاهی ایران شرکت در آنها را مقتضی بداند حداکثر تا سه سال مجاز است و در موارد استثنائی و ضروری تمدید اینگونه مأموریت حداکثر برای مدت یک سال دیگر با اجازه شخص وزیر یا شخص رئیس مؤسسه دولتی مربوط بلامانع است.
حقوق و مزایای این قبیل مستخدمین براساس توافق دولت ایران و سازمانهای مذکور قابل پرداخت است و مستخدمین مزبور موظفند پس از پایان مأموریت حداقل معادل مدت مأموریت در سازمان متبوع خدمت کنند.
ماده ۸ ـ اعزام مستخدمین رسمی موضوع ماده ۱۴۴ قانون استخدام کشوری بوزارتخانه ها یا مؤسسات دولتی مشمول قانون برای تصدی یک پست ثابت سازمانی ممنوع است در صورتی که بخدمت این قبیل مستخدمین برای تصدی پست ثابت سازمانی احتیاج باشد فقط بصورت انتقال مجاز خواهد بود.
ماده ۹- [الحاقی ۱۳۵۰/۵/۲]
اعزام مستخدم رسمی جهت طی دوره های اموزشی یا کارآموزی داخل کشور با حفظ پست سازمانی و پرداخت حقوق و مزایای مستمر حداکثر بمدت ۲۱ ماه مجاز است.
تبصره ۱- در صورتی که دوره آموزشی یا کارآموزی سپاهیان ممتاز که بخدمت رسمی وزارتخانه ها و موسسات دولتی مشمول قانون استخدام کشوری پذیرفته میشوند و همچنین پزشکان وزارت بهداری بیش از مدت فوق بطول انجامد ماموریت آنان تا پایان دوره اموزشی یا کارآموزی مجاز خواهد بود ولی برای مدت زائد بر ۲۱ ماه فقط حقوق و تفاوت تطبیق حقوق مستخدم پرداخت خواهد شد.
تبصره ۲- مستخدمینی که بترتیب مذکور در این ماده و تبصره آن جهت طی دوره آموزشی یا کارآموزشی اعزام میشوند مکلفند سه برابر مدت دوره مذکور را در شغل مربوط خدمت نمایند و قبل از آنکه این مدت را خدمت کنند نمیتوان انها را بماموریت آموزشی دیگری اعزام کرد.
ماده ۱۰- [الحاقی ۱۳۵۰/۵/۲]
اعزام مستخدم رسمی بموسسات عالی آموزشی و پژوهشی غیر دولتی بمنظور تدریس یا انجام دادن پژوهشهای علمی با رضایت مستخدم تحت شرایط زیر مجاز است:
۱- صلاحیت علمی مامور برای تدریس یا انجام دادن پژوهشهای علمی در رشته مورد نظر به تائید وزارت علوم و آموزش عالی رسیده باشد.
۲- پست سازمانی در ایام ماموریت حفظ نمیشود.
۳- حقوق و مزایای مامور منحصراً از اعتبار موسسه محل ماموریت پرداخت میشود.
ماده ۱۱ ـ [اصلاحی ۱۳۵۰/۵/۲]
این آیین‌نامه از تاریخ تصویب قابل اجرا است و تصویبنامه شماره ۲۲۰۵۰ مورخه ۱۱/۷/۴۱ و سایر مقررات مغایر را از تاریخ تصویب لغو مینماید.
وزیر مشاور ـ محمود کشفیان
دیدگاه شما