هیئت وزیران در جلسه ۱۴۰۳/۴/۱۰ به پیشنهاد وزارت امور اقتصادی و دارایی و به استناد اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران و در اجرای بند (۲-۳) تصویبنامه شماره ۶۲۴۹۹/۲۴۶۶۰ هـ مورخ ۱۴۰۳/۲/۱۶، آییننامه اجرایی نشان دار کردن مالیات ها را به شرح زیر تصویب کرد:
ماده ۱- سازمان برنامه و بودجه کشور موظف است با همکاری وزارت امور اقتصادی و دارایی (سازمان امور مالیاتی کشور) و در چهارچوب این آییننامه سازوکار مناسب برای تخصیص یک درصد (۱%) از کلیه درآمدهای مالیاتی به طرح های تملک دارایی های سرمایه ای اولویت دار موضوع ماده (۲) این آییننامه را حسب انتخاب مؤدیان مالیاتی فراهم آورند.
ماده ۲- سازمان برنامه و بودجه کشور موظف است با رعایت تبصره های موضوع این ماده تا پایان پانزدهم اردیبهشت ماه هر سال فهرستی از طرح (پروژه) هایی که امکان خاتمه یافتن آنها تا پایان همان سال وجود دارد و طرح های اولویت دار هر استان را به همراه سقف تخصیص اعتبار مورد نیاز در همان سال برای هر طرح (پروژه) به همراه اطلاعات طرح (پروژه) (شامل عنوان، دستگاه اجرایی و محل استقرار) به سازمان امور مالیاتی کشور اعلام نماید.
تبصره ۱- سهم تخصیص از درآمدهای موضوع ماده (۱) این آییننامه برای مجموع طرح (پروژه) های هر استان توسط سازمان برنامه و بودجه کشور، بر اساس سهم استان از کل وصولی های پرونده های مشمول تبصره ماده (۱۰۰) قانون مالیات های مستقیم سال گذشته که گزارش آن در ابتدای هر سال توسط سازمان امور مالیاتی کشور ارائه خواهد شد، در نظر گرفته می شود، استان تهران از شمول محاسبات مربوط به تخصیص این تبصره مستثنی خواهد بود و وصولی و سهم تخصیص موضوع این تبصره برای آن با ضریب یک دهم (۰/۱) محاسبه می شود. مانده وصولی مالیات استان تهران با تعیین سازمان برنامه و بودجه کشور به سهم استان های کم برخوردار اضافه میگردد.
تبصره ۲- صرفاً طرح (پروژه) های خاتمه یافته اولویت دار از نوع احداث، توسعه و تجهیز (دارای مجوز موضوع ماده (۲۳) قانون الحاق برخی مواد به قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت (۲) مصوب (۱۳۹۳) که با تخصیص کامل بودجه از محل درآمدهای موضوع این آییننامه، امکان خاتمه یافتن آنها تا پایان همان سال وجود داشته باشد با اولویت طرح های دارای حداکثر منافع عمومی در استان از سوی سازمان برنامه و بودجه کشور انتخاب و اعلام می شوند.
ماده ۳ – کلیه مؤدیان مشمول تبصره ماده (۱۰۰) قانون مالیات های مستقیم می توانند پیشنهاد تخصیص مالیات پرداختی خود را به طرح های موضوع این آییننامه ارائه دهند.
ماده ۴- سازمان امور مالیاتی کشور موظف است بستر لازم برای انتخاب طرح های مورد نظر مؤدیان از میان فهرست موضوع ماده (۲) این آییننامه و ثبت مالیات قابل پرداخت توسط مؤدیان به صورت سامانه ای (سیستمی) را فراهم آورد و عنوان هر طرح (پروژه) را پس از تأمین منابع آن تا سقف میزان تخصیص موضوع ماده (۲) این آییننامه، از فهرست طرح (پروژه) های قابل انتخاب مؤدیان خارج نموده و گزارش مجموع مالیات های پرداختی هر یک از مؤدیان به تفکیک هر یک از طرح (پروژه) ها در هر ماه را حداکثر تا پانزدهم ماه بعد برای سازمان برنامه و بودجه کشور و خزانه داری کل کشور ارسال نماید.
ماده ۵- چنانچه مجموع مبلغ تخصیص یافته از محل منابعی که توسط مؤدیان مالیاتی به این طرح ها تزریق میشود کمتر از سقف مذکور در ماده (۱) این آییننامه باشد، باقی مانده منابع (تا یک درصد (۱%) از مالیات های پرداختی) توسط سازمان برنامه و بودجه کشور به طرح های باقی مانده موضوع ماده (۲) این آییننامه و یا سایر طرح های پیشنهادی سازمان برنامه و بودجه کشور با رعایت ضوابط ماده (۲) این آییننامه تخصیص خواهد یافت.
ماده ۶- اعتبارات موضوع این آییننامه در چهارچوب بند (د) ماده (۲۸) قانون الحاق برخی مواد به قانون تنظیم بخشی از مقررات مالی دولت (۲) مصوب ۱۳۹۳ پس از گردش خزانه داری کل کشور در حدود ابلاغ و تخصیص اعتبار با رعایت ماده (۳۰) قانون برنامه بودجه کل کشور مصوب ۱۳۵۱، قابل تعهد، پرداخت و هزینه است. سازمان برنامه و بودجه مکلف است حداکثر یک ماه پس از اعلام کتبی درآمد وصولی و فهرست طرح (پروژه) های منتخب مؤدیان مالیاتی توسط سازمان امور مالیاتی کشور به آن سازمان نسبت به ابلاغ و تخصیص اعتبار اقدام نماید.
ماده ۷- سازمان برنامه و بودجه کشور مکلف است حداکثر تا (۱۵) روز پس از تخصیص مبالغ، گزارش منابع تخصیص یافته به هر یک از طرح ها (پروژه) های مشمول را جهت انتشار عمومی به سازمان امور مالیاتی کشور اعلام نماید.
ماده ۸- سازمان امور مالیاتی کشور مکلف است امکان اعلام عمومی نام اشخاص پرداخت کننده مالیات را فراهم نماید.
محمد مخبر معاون اول رییس جمهور
دیدگاه شما