شورای عالی اداری در صد و شانزدهمین جلسه مورخ ۳۱/۵/۱۳۸۳ بنابه پیشنهاد سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور و در اجرای ماده ۱۱ آییننامه ارزیابی عملکرد دستگاههای اجرایی کشور (موضوع مصوبه شماره ۴۴۶۴۲/ت۲۷۷۰۱هـ مورخ ۲۸/۱۰/۱۳۸۱ هیأت وزیران) آییننامه نظام ارزیابی استراتژیک کشور را بهشرح ذیل تصویب نمود:
آییننامه نظام ارزیابی استراتژیک کشورماده ۱- در این آییننامه واژهها و عبارات مربوط، با تعریف بهشرح ذیل بهکار میروند:
الف : ارزیابی- فرایند سنجش، ارزشگذاری و قضاوت.
ب: شاخص- مشخصهای که در اندازهگیری ورودیها، فرآیندها، ستادهها یا پیامدها مورداستفاده قرار میگیرد.
ج: شاخصهای استراتژیک- مفهومی است که در آییننامه بیانگر موضوعهای مربوط در سطح کلان کشور بوده و در ابعاد بینالمللی کاربرد دارند.
د: استاندارد- حد مطلوب تعیینشده برای سنجش شاخصهای موردنظر.
ماده ۲- هدف از ارزیابی استراتژیک کشور عبارت است از:
سنجش، ارزشگذاری و قضاوت درخصوص عملکرد کلان بخشهای مختلف کشور و تعیین جایگاه ایران دربین کشورهای منطقه و جهان.
ماده ۳- ارزیابی استراتژیک کشور براساس سند چشم انداز ۲۰ ساله کشور و سیاستهای کلی نظام، توسعه اقتدار در موازنه استراتژیک جهان، برنامههای توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران و همچنین شاخصهای سازمانهای معتبر بینالمللی (مؤسسات وابسته به سازمان مللمتحد، بانک جهانی و…) و شاخصهای اختصاصی عملکرد دستگاههای اجرایی در ۵ محور ذیل صورت میپذیرد:
۱ـ عناوین محورها: الف: اقتصادی ب: اجتماعی و فرهنگی ج: کیفیت دولت د: علم و فنآوری هـ: زیرساختی
شاخصهای هر یک از محورها به پیوست میباشد.
تبصره- سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور موظف است ظرف مدت سه ماه از ابلاغ این آییننامه نسبت به تدوین دستورالعمل روش و چگونگی محاسبه شاخصها، اقدام نماید.
ماده ۴- فرآیند ارزیابی استراتژیک کشور به شرح ذیل است:
۱ـ سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور موظف است براساس شاخصهای بخشی و فرابخشی و دستگاهی نسبت به جمعآوری و تولید آمار و اطلاعات سالانه شاخصهای ارزیابی استراتژیک با همکاری مرکز آمار ایران اقدام نماید.
۲ـ سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور پس از انجام مقایسه تحلیلی عملکرد شاخصها با سایر کشورها و عملکرد سالهای گذشته کشور، رتبه کشور در سطح منطقهای و بینالمللی را در هر یک از شاخصها و محورهای مذکور تعیین مینماید.
۳ـ سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور موظف است بر مبنای ارزیابی صورت گرفته، گزارش جامعی را مشتمل بر نقاط ضعف، قوت و تهدیدها و فرصتها، تهیه نموده و همراه با ارایه راه حل کاربردی و پیشنهادهای لازم به مراجع ذیربط ارایه نماید.
۴ـ سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور موظف است حسب شرایط و نیاز، نسبت بهبازنگری شاخصهای ارزیابی استراتژیک اقدام نماید.
ماده ۵- نتایج حاصل از ارزیابی استراتژیک به شرح ذیل مورد استفاده قرار میگیرد:
۱ـ آگاهی از وضعیت موجود کشور در محورها و شاخصهای مذکور، در مقایسه با کشورهای منطقه و جهان.
۲ـ ایجاد زمینه قضاوت کلان و نهایی دولت و فراهم نمودن بسترهای لازم برای برنامهریزی و ارتقای عملکرد دولت.
۳ـ تصحیح اهداف، سیاستها، استراتژیها و خط مشیهای کلی برنامههای توسعه کشور.
۴ـ فراهم نمودن تعامل مناسب با سازمانهای بینالمللی برای آگاهی از وضعیت کشور با سایر کشورها و استفاده از تجربیات کشورهای پیشرو در زمینههای مختلف.
ماده ۶- ارزیابی استراتژیک کشور به صورت مستمر و سالانه انجام و گزارش آن هرسال توسط سازمان مدیریت و برنامهریزی کشورتهیه و تنظیم و تا پایان تیر ماه هر سال به مقام معظم رهبری، رییسجمهور، هیأت دولت و مجلس شورایاسلامی ارایه میگردد.
ماده ۷- کلیه وزارتخانهها، سازمانها، مؤسسات و شرکتهای دولتی، همچنین مؤسسات و شرکتهایی که شمول قانون بر آنها مستلزم ذکر نام است و نهادهای عمومی غیردولتی، مکلفند با مرکز آمار ایران و سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور در تولید آمار و اطلاعات مورد نیاز همکاری لازم را به عمل آورند.
معاون رییس جمهور و دبیر شورای عالی اداری- حمید شرکاء
پیوست- شاخصهای ارزیابی استراتژیک
۱ـ محور اقتصادی
الف: اقتصاد ۱- نرخ رشد اقتصادی (۱) ۲- درآمد سرانه (دلار جاری)(۱)(۲)(۳) ۳- درجه بازبودن اقتصاد(۱) ۴- سهم بخش خصوصی از GDP (۱) ۵- سهم درآمد مالیاتی دولت ازGDP (۱) ۶- میزان صادرات غیرنفتی (دلار جاری) (۱) ۷- نرخ بیکاری(۱)(۲)(۳) ۸- نرخ تورم(۱)(۲)(۳) ۹- سهم سرمایهگذاری خارجی به کلGDP (۳) ۱۰- شاخص بهرهوری کل(TFP) (۸) ۱۱- GDP حاصل شده به ازای هر واحد انرژی مصرف شده (شدت انرژی)(۲)
ب: شاخص توزیع درآمد و فقر ۱- ضریب جینی(GINI)(۱)(۴) ۲- شاخص فقر انسانی (HPI) (۴) ۳- درصد جمعیت زیر خط فقر مطلق (تأمین حداقل کالری مورد نیاز روزانه)(۱) ۴- نسبت درآمد دهک اول جمعیت به دهک آخر(۱)(۴)
ج : محور اجتماعی و فرهنگی ۱- شاخص توسعه انسانی (HDI)(۴) ۲- سرانه تولید دیاکسیدکربن(۲) ۳- شاخص توسعه جنسیتی (GDI)(۴) ۴- آنومی (ناهنجاریهای ناشی از توسعه) ۵- تیراژ کتب منتشره(۱)
۲- علم و فنآوری
۱- تولید علم(۲) ۲- نسبت تولید علمی به GDP (۲) ۳- سهم تولید با فنآوری بالا(Hi-Tech) به کل GDP (۱) ۴- میزان همکاریهای پژوهشی و تحقیقاتی بین شرکتها و مؤسسات تجاری و دانشگاهها(۲)
۳- زیرساختی
۱ـ طول شبکههای آبرسانی(۱) ۲ـ درصد زمینهای آبی از کل زمینهای قابل کشت(۱) ۳ـ شاخص دسترسی دیجیتال (DAI)(۷) ۴ـ نسبت راههای آسفالته به کل راهها(۱) ۵ ـ طول شبکه راهآهن(۱) ۶ـ پوشش آبهای هرز(۱) ۷ـ تولید الکتریسیته(۱)
۴- دولت
۱ـ کیفیت دولت( )(۱) ۲ـ پاسخگویی عمومی( )(۱) ۳ـ فساد(۱)(۶) ۴ـ کیفیت بودجهریزی و مدیریت مالی(۱) ۵ ـ دولت الکترونیک(۲)
مأخذ: (۱)ـ بانک جهانی (WBG) (۲)ـ برنامه توسعه سازمان ملل متحد(UNDP) (۳)ـ صندوق بینالمللی پول (IMF) (۴)ـ سازمان ملل (UN) (۵)ـ سازمان بهداشت جهانی (WHO) (۶)ـ سازمان شفافیت (TI) (۷) ـ اتحاد ارتباطات بینالمللی (ITU) ۸ ـ سازمان بهرهوری آسیایی (APO)
دیدگاه شما