با توجه به بررسیهای انجام گرفته مواد ۲۲۰ لغایت ۲۲۳ آیین‌نامه و مقررات سازمان زندانها بشرح زیر اصلاح و پس از ابلاغ لازم الاجرا می‌باشد.
ماده ۲۲۰ ـ مرخصی بعنوان یک امتیاز پس از تحمل حداقل یک سال از دوران محکومیت در موارد خاصی که ذیلاً اشاره می‌گردد به تشخیص شورای طبقه بندی زندان و از طریق رئیس زندان به مرجع قضائی پیشنهاد می‌گردد و پس از موافقت مرجع قضائی قابل اجرا بوده و حداکثر مرخصی زندانی در هر سال ده روز می‌باشد.
تبصره: آن دسته از زندانیان که در مدت تحمل کیفر در زمینه حفظ قرآن مجید با التزام عملی به سایر احکام توقیفاتی بدست آورند علاوه بر ده روز مرخصی سالیانه می‌توانند بازاء حفظ هر جزء قرآن از پنج روز مرخصی با رعایت شرایط ذکر شده در آیین‌نامه زندانها استفاده کنند.
ماده ۲۲۱ ـ محکومین به کلاهبرداری و چک بلامحل بیش از ده میلیون ریال، حبس ابد، اعتیاد، قاچاق مواد مخدر، اختلاس، ارتشاء، سرقت، سرقت مسلحانه، جاسوسی، اقدام علیه امنیت کشور، محکومین به حدود الهی، دائرکنندگان مراکز فساد «عشرتکده» محکومین به قصاص و زندانیانی که تحت قرار بوده به هیچ وجه نمی‌توانند از مرخصی استفاده نمایند.
تبصره: به منظور ایجاد تعهد و تضمین کافی نسبت به بازگشت زندانی لازم است قبل از استفاده از مرخصی تأمین مناسبی به تشخیص مرجع قضائی از متقاضی واجد شرایط اخذ گردد و در صورت غیبت زندانی در پایان مدت مرخصی نسبت به ضبط تأمین اخذ شده اقدامات قانونی بعمل آید.
ماده ۲۲۲ ـ زندانیان واجد شرایط استفاده از مرخصی فقط در محدوده ای مجاز به تردد هستند که از طریق مرجع قضائی صراحتاً تعیین شده باشد.
تبصره: به منظور اطلاع از وضعیت زندانی در طول مرخصی لازم است تاریخ شروع و خاتمه مرخصی و محل تردد زندانی به نزدیکترین یگان انتظامی به وسیله زندان کتباً اعلام گردد تا مراقبت لازم معمول گردد.
ماده ۲۲۳ ـ در صورت غیبت زندانی برابر تبصره ماده ۵۴۷ قانون مجازات اسلامی «تعزیرات» با صدور حکم مرجع قضائی نسبت به وی اقدام خواهد گردید. و علاوه بر آن تا پایان محکومیت از امتیاز مرخصی محروم می‌گردد.
رئیس قوه قضائیه ـ محمد یزدی
دیدگاه شما