ماده واحده – به وزارت بهداری اجازه داده میشود برای تأسیس و توسعه مؤسسات درمانی و بهداشتی شهرستانها و بخشها و دهستانهای کشور و نیز تکمیل کادر پرسنلی مؤسسات مربوطه در حدود اعتبار موجود در بودجه خود پزشک – دامپزشک – داروساز – بهدار – ماما – مهندس ساختمان و بهداشت – دو نفر کتابدار – متخصص برای بنگاه پاستور – تکنیسین رادیولوژی – پرستار – مایه‌کوب – کمک پرستار – راننده – رختشوی – آشپز - باغبان در صورت احتیاج و طبق مقررات قوانین مربوطه استخدام نماید. استخدام جدید فقط برای شهرستانها و بخشها و دهستانها (به استثنای شهرستان تهران و حومه) خواهد بود که در آن محلها خدمت نمایند.
تبصره ۱ – در استخدام پرستار – کمک پرستار – مایه‌کوب در صورت تساوی شرایط و در استخدام راننده – رختشوی – آشپز – باغبان منحصراً از داوطلبان مقیم هر محل استفاده خواهد شد.
تبصره ۲ – کسانی که مطابق این قانون استخدام و بمحل اعزام میشوند مکلفند لااقل سه سال در همان محل خدمت نمایند.
تبصره ۳ – کسانی که از طرف وزارت بهداری با عناوین فوق بکار گماشته شده‌اند در صورتی که به خارج از مرکز اعزام شوند مشمول این قانون میشوند.
قانون فوق که مشتمل بر ماده واحده و سه تبصره است در جلسه یکشنبه دوازدهم آبان ماه یکهزار و سیصد و سی و شش بتصویب مجلس شورای ملی رسید.
نایب رئیس مجلس شورای ملی – امان‌الله اردلان
قانون بالا در جلسه ۱۳۳۶/۰۹/۲۳ بتصویب مجلس سنا رسیده است.
دیدگاه شما