ماده ۱ ـ بمنظور تأمین بهداشت کار و حفاظت کارگران کشاورزی در محیط کار و جلوگیری از حوادث ناشی از کار و بیماریهای حرفه‌ای کلیه کارگران و کارفرمایان مشمول قانون کار کشاورزی مکلف به رعایت مقررات این آیین‌نامه خواهند بود.
فصل اول ـ بهداشت کار و حفاظت کارگران سمپاش
ماده ۲- برای انجام عملیات سمپاشی (زمینی یا هوایی) یا جابجا کردن سموم، کارفرمایان باید لباس کار، کلاه، دستکش لاستیکی، چکمه و یا کفش مخصوص سمپاشی، عینک دوره‌دار، ماسک و سایر وسایل مورد نیاز را به هزینه خود تهیه نموده و در اختیار کارگران قرار دهند. وسایل مذکور باید متناسب با کار سمپاشی باشد تا از بروز هرگونه پیش آمد سوء و ناراحتی جلوگیری شود.
ماده ۳ ـ برای نگاهداری البسه و وسایل مذکور در ماده ۳ باید محلهای مخصوص و محفوظی جدا از لباس‌کنهای عمومی کارگران در کارگاه وجود داشته باشد.
ماده ۴ ـ هر کارگاه کشاورزی باید دارای سرویسهای مجهز شامل دستشوئی، توالت، حوله، صابون و سایر وسایل بهداشتی به تعداد کافی باشد.
ماده ۵ - پس از انجام عملیات سمپاشی باید کلیه ظروف خالی سموم جمع آوری و معدوم یا مدفون شود.
ماده ۶ ـ کارفرما ملزم است برای فاضلاب و مواد زائد مذکور در این ماده، چاههای مخصوصی با نظارت وزارت کار و امور اجتماعی حفر نماید.
تبصره ـ فاضلاب و ساير مواد آلوده به سم نباید در آبهای جاری، چاههای آب، نهرها، استخرها و امثال آنها یا حریم آنها ریخته شود. حریم مزبور با نظارت وزارت کار و امور اجتماعی تعیین خواهد گردید.
ماده ۷- برای نگاهداری سموم و وسایل و ابزار سمپاشی باید محلی محفوظ و مناسب و دور از دسترس مردم و حیوانات در هر کارگاه وجود داشته باشد.
ماده ۸- در حین انجام عملیات سمپاشی یا جابجا کردن سموم، خوردن و آشامیدن و همچنین استعمال دخانیات ممنوع است.
ماده ۹ ـ برای تهیه محلول سم و یا بهمزدن آن بایستی از ابزار چوبی و یا وسایل مناسب دیگر استفاده بعمل آید. سر و کار دارند باید بوسيله کاوفرما ان
ماده ۱۰- کارگرانی که مستقیماً با سم سروکار دارند باید بوسیله کارفرما آموزش لازم در این زمینه ببینند.
فصل دوم - بهداشت و حفاظت کارگران مربوط بامور دامداریها و دامپروریها
ماده ۱۱ - کارفرمایان دامداریها و دامپروریها و زنبورداریها مکلفند برای کارگران خود لباس کار، دستکش، چکمه، عینک مخصوص و کلاه توری به هزینه خود تهیه نموده و در ساعات کار در اختیار کارگران قرار دهند. وسایل مزبور باید متناسب با کار این کارگران بوده تا موجب بروز حادثه نگردد.
تبصره - کلیه دامداریها، دامپروریها، مرغداریها، زنبورداریها و کارگاههای مربوط به تکثیر و پرورش ماهی و کرم ابریشم مشمول مقررات این ماده خواهند بود.
ماده ۱۲ - کارگرانی که مستقیما با دام سرو کار دارند مانند تیماردهندگان دام، شیردوشان، پرستاران، کارگران بخش اسپرم‌گیری، جفت‌گیری طبیعی و زنبورداری و غیره باید کارفرما وسیله آموزش آنها را در مورد رام کردن و مقید نمودن دام و طرز کار با وسایلی نظیر حلقه بینی، عصای مخصوص گرفتن حلقه بینی، خرک جفت‌گیری، دماغ‌گیر و دستگاه دودکنی (در زنبورداریها) و غيره بدهد.
ماده ۱۳ ـ کارگران دامداریها و دامپروریها باید عليه بیماریهای واگیر نظیر کزاز، دیفتری، شاربن و غیره واکسینه شوند و هر شش ماه یکبار ترتیب آزمایشهای پزشکی آنان داده شود و در مورد اخیر برای آنان کارت پزشکی صادر گردد.
ماده ١۴ ـ کارگاههای مربوط بامور دامداریها و دامپروریها علاوه بر داشتن سرویسهای مجهز مذکور در ماده ۴ این آیین‌نامه بایستی دارای حمام به تعداد کافی نیز باشند.
ماده ۱۵- درب و پنجره دامداریها و دامپروریها و زنبورداریها و همچنین سایر مکانهای مسکونی و ساختمانهائی که در کارگاههای مزبور وجود دارد بایستی با تورهای سیمی مجهز گردند.
ماده ۱۶ ـ محلهای جمع آوری فضولات باید بصورت گودال و یا حوضچه‌های بتونی با جدار سخت، دور از دسترس مردم و حیوانات احداث گردد. محلهای مزبور باید دائما ضدعفونی شود.
ماده ۱۷ - چاههای دفن لاشه ها باید محفوظ بوده و دارای عمق کافی برای جلوگیری از پخش بو باشد.
تبصره ـ کارگاههای دامداری و دامپروری و همچنین منازل مسکونی و سایر ساختمانهای داخلی این کارگاهها باید مرتبا ضدعفونی گردند.
ماده ۱۸ – خانه‌های مسکونی کارگران دامداریها و دامپروریها بایستی دارای حفاظ مناسبی از قبیل دیوار، نرده و سیم خاردار و غیره باشند بنحوی که مانع ورود حیوانات به منازل کارگران مزبور گردد.
فصل سوم - مقررات مختلفه
ماده ۱۹ - کارگران شاغل در مشاغل وابسته به کار کشاورزی که با ماشین آلات صنعتی و یا کشاورزی سرو کار دارند، از نظر مقررات حفاظت فنی و بهداشت کار کشاورزی، مشمول آیین‌نامه‌های مربوط به قانون کار خواهند بود.
ماده ۲۰ ـ کارگاههای مربوط به امور دامداریها و دامپروریها که در آنها از ماشین آلات صنعتی و یا کشاورزی استفاده بعمل میآید علاوه از شمول فصل دوم این آیین‌نامه مشمول مقررات آیین‌نامه‌های حفاظت فنی و بهداشت کار قانون کار نیز خواهند.
ماده ۲۱- افرادی که میخواهند کارگاه کشاورزی جدیدی احداث نمایند و یا کارگاههای موجود را توسعه دهند مکلفند بدوا برنامه کار و نقشه‌های ساختمانی و طرحهای مورد نظر را از نظر پیش بینی در امر حفاظت فنی و بهداشت کار بری اظهار نظر و تصویب به ادارات محلی وزارت کار و امور اجتماعی ارسال دارند. ادارات مذکور ظرف یک ماه از تاريخ وصول مدارک مزبور نظرات خود را در مورد آن اعلام خواهند داشت.
ماده ۲۲- کارگران مشمول این آیین‌نامه مکلفند در حین انجام کار از وسایل حفاظتی مربوط استفاده نمایند.
این آیین‌نامه مشتمل بر ۲۲ ماده و ۳ تبصره در جلسه سورخ سی‌ام آبانماه ۲۵۳۵ شاهنشاهی شورای عالی کار کشاورزی به تصویب رسید .
وزارت کار و امور اجتماعی
دیدگاه شما