آیین‌نامه نحوه پرداخت به اشخاص حقیقی یا حقوقی ایرانی و خارجی به منظور استیفای حقوق ملت ایران در دعاوی علیه خارجیان و بالعکس

هیئت وزیران درجلسه مورخ ۱۳۸۹/۹/۲۱
بنا به پیشنهاد شماره ۲۱۱۸ /۱۰۲ مورخ ۱۳۸۸/۹/۲۳ نهاد ریاست جمهوری و به استناد اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، آیین‌نامه نحوه پرداخت به اشخاص حقیقی یا حقوقی ایرانی و خارجی را به شرح زیر تصویب نمود:

ماده ۱- در این آیین‌نامه اصطلاحات زیر در معانی مشروح مربوط به کار می روند:

الف- مرکز: مرکز امور حقوقی بین المللی ریاست جمهوری.

ب- اشخاص حقیقی ایرانی: اتباع ایرانی مقیم ایران یا خارج از کشور به ویژه اساتید دانشگاه، اعضای هیئت علمی، مدیران و کارکنان دستگاهها و سازمانهای دولتی، فارغ التحصیلان ممتاز دانشگاهها و نیروهای کارشناس مراکز علمی و اجرایی که می توانند خدمات مفید و ارزنده‌ای را ارایه نمایند. استفاده از خدمات این افراد به صورت مأموریت از سایر دستگاهها، انعقاد قرارداد یا توافق نامه همکاری امکان پذیر می باشد.

پ – اشخاص حقیقی خارجی: اتباع خارجی مقیم ایران یا خارج از کشور که از تخصص و صلاحیت لازم برخوردار بوده و مغرض به اهداف و منافع نظام جمهوری اسلامی ایران شناخته نشده باشند و با ابراز تمایل، خدمات تخصصی خویش را در اختیار مرکز قرار می دهند.

ت- اشخاص حقوقی ایرانی: مراکز، مؤسسات و دارالوکاله هایی که مطابق قوانین ایران تابعیت ایرانی داشته و با توجه به تخصص، تبحر و تعهد نسبت به نظام و عدم احراز قصد سوء علیه منافع جمهوری اسلامی ایران می توان از خدمات تخصصی ایشان در داخل و خارج از کشور استفاده کرد.

ث- اشخاص حقوقی خارجی: مراکز، مؤسسات و دارالوکاله‌هایی که تابعیت ایرانی نداشته و از صلاحیت های علمی و تخصصی لازم برخوردار بوده و از افراد مغرض به منافع دولت و ملت ایران نبوده و با جلب اعتماد و احترام متقابل می توان از خدمات تخصصی ایشان در امور مربوط استفاده نمود.

ج- مأموریت ثابت: مأموریتهای بیش از نود روز که مأمور باید با حضور در محل مأموریت، تکالیف خویش را انجام دهد.

چ- مأموریت غیرثابت (موقت)
: مأموریتهای تا نود روز که مأمور باید علاوه بر وظایف اصلی و سازمانی خویش، تکالیفی را ظرف مدت مقرر انجام دهد.

ح- حق الزحمه: مبلغی که بر اساس توافقنامه با اشخاص حقیقی یا حقوقی ایرانی یا خارجی در مقابل ارایه صورتحساب کارکرد یا بر اساس ساعت کار پرداخت می شود.

خ- فوق العاده اشتغال خارج از کشور: مبلغی که علاوه بر حقوق ریالی به صورت ارزی و ملاک روزانه یا ماهیانه به مستخدمان رسمی، پیمانی و قراردادی دولت که به خارج از کشور مأمور می شوند، پرداخت می شود.

د- حقوق (دستمزد): مبلغی که بر اساس قرارداد با اشخاص ایرانی یا خارجی در برابر استفاده از خدمات وی به صورت تمام وقت و مقطوع پرداخت می گردد.

ذ- فوق العاده روزانه مأموریت: مبلغی که علاوه بر حقوق به صورت ارزی به همکارانی که به خارج از کشور مأمور می شوند به صورت مقطوع پرداخت می شود و شامل هزینه هتل، غذا و سایر هزینه ها می باشد.

ماده ۲- [اصلاحی ۱۳۹۶/۱۰/۲۰]
میزان فوق العاده اشتغال خارج از کشور مستخدمان رسمی، پیمانی و قراردادی دولت که به عنوان مأموریت ثابت به خارج از کشور اعزام می شوند، براساس جدول زیر خواهد بود:

ماده ۳- [اصلاحی ۱۴۰۰/۱۲/۲۲]
میزان پرداختی به اشخاص حقیقی ایرانی که با معاونت حقوقی رییس جمهور همکاری می نمایند بر اساس نوع و مدت خدمت بر حسب ساعت به شرح جدول زیر خواهد بود:

تبصره ۱- ارقام مذکور در جدول مشروط به عدم شمول ماده (۷) این آیین‌نامه به استثنای حق بیمه مذکور در ماده یادشده حداکثر تا سقف (۱۵۰) ساعت در ماه قابل پرداخت است.

تبصره ۲- از سال ۱۴۰۲ مبالغ جدول پرداختی می‌تواند بر مبنای درصد افزایش حقوق سالیانه کارکنان دولت در سقف اعتبارات مصوب به تشخیص معاون حقوقی رییس جمهور افزایش یابد.

ماده ۴- اشخاص حقیقی ایرانی در خارج از کشور به دو صورت تمام وقت (قراردادی) و پاره وقت (توافقنامه ای) با مرکز همکاری می نمایند. میزان حداکثر پرداختی به این اشخاص با توجه به نوع و مدت خدمت بر اساس جدولهای زیر خواهد بود:
جدول شماره (۱) تمام وقت (قراردادی)
(ارقام به یورو)

جدول شماره (۲
) نیمه وقت (توافقنامه ای یا حق الزحمه ای)
(ارقام به یورو)

تبصره ۱- مبالغ مندرج در جدول شماره (۱
) به ازای هر پنج سال سابقه کار در مرکز یا شعب آن به میزان یکصد یورو و در صورت دارا بودن افراد تحت سرپرستی بابت هر فرد تحت عائله مبلغ سی یورو در هر مورد طبق نظر رییس مرکز قابل افزایش است.

تبصره ۲
- همطرازی عناوین خدمتی بر اساس جدول موضوع ماده (۲
) خواهد بود.

تبصره ۳ – تعیین ساعات همکاری (موضوع جدول شماره (۲)) بر اساس نوع خدمت، شرایط خاص پرونده، نیاز و تشخیص مرکز و توافقی خواهد بود که با اشخاص صورت می گیرد.

ماده ۵- میزان پرداختی به اشخاص حقوقی خارجی جهت بهره گیری از خدمات تخصصی ایشان بر اساس موضوع پرونده، عرف محل، کشور مورد نظر، نوع دعوا، سختی کار، فوریت و مانند آن تعیین می گردد که به تشخیص رییس مرکز قابل پرداخت خواهد بود.

ماده ۶- میزان پرداختی به اشخاص حقوقی ایرانی بر اساس نوع خدمت و مدت آن بنا به نظر رییس مرکز تعیین می‌شود.

ماده ۷- [الحاقی ۱۳۸۹/۱۰/۵]
علاوه بر مبالغ مذکور در این دستورالعمل، پرداخت مبالغی تحت عناوین اضافه کار، حسن انجام کار، پاداش پایان سال، پاداشهای موردی، حق بیمه و غیره با تشخیص رییس مرکز بلامانع می باشد.

ماده ۸- [الحاقی ۱۳۸۹/۱۰/۵]
هر نوع حق الوکاله، حق المشاوره و عناوین مشابه به صورت موردی یا در پرونده ها و دعاوی خاص یا خدمات معین فقط بر اساس تشخیص و تأیید رییس مرکز به اشخاص حقیقی و حقوقی ایرانی و یا خارجی قابل پرداخت می باشد.

ماده ۹- [الحاقی ۱۳۸۹/۱۰/۵]
مرکز مکلف است ظرف سه ماه کلیه پرداختها را با مبانی موضوع این آیین‌نامه تطبیق دهد. در صورت کاهش مبالغ قراردادها و موافقتنامه‌های منعقد شده قبل از ابلاغ این آیین‌نامه با کارکنان و مشاورین، پرداخت مابه التفاوت مجاز است.

تبصره- مبالغ مرقوم در جداول مندرج در این آیین‌نامه تا میزان پنجاه درصد در هر مورد به تشخیص رییس مرکز قابل افزایش می باشد.

معاون اول رییس جمهور – محمدرضا رحیمی