مسئولیت دولت در قبال وجوه امانات تقاعد کشوری که در اختیار بانک ملی ایران گذاشته می‌شود

نظر به اینکه بموجب مفاد ماده اول قانون مصوب مجلس شورای ملی مورخ 14 اردیبهشت 1306 دولت مکلف به تأسیس بانکی به اسم بانک ملی ایران میباشد و نظر به اینکه بموجب مفاد ماده 3 قانون مذکور دولت اجازه دارد که برای تهیه سرمایه مقدماتی بانک ملی ایران و برای اینکه بانک مزبور بتواند شروع به عملیات نماید مبلغی که بیش از یک میلیون تومان نباشد از وجوه امانت خود (باستثنای وجوه امانات مالیات انحصاری قند و شکر و چای) به اختیار بانک مزبور بگذارد. لذا برای اینکه بهترین و کاملترین اقدامات برای حفظ و تامین وجهی که از محل وجوه امانات موسوم به «وجوه امانات تقاعد کشوری» به اختیار بانک ملی ایران گذاشته شود و یا خواهد شد بعمل آید هیئت وزرا در جلسه 7 خرداد 1307 خود تعهد نموده و اعلام میدارد که دولت مطابق مادة (3) قانون بانک ملی ایران کاملا مسئول وجه امانت فوق و استرداد هر مبلغ یا مبالغی که در هر موقع بموجب ماده 3 قانون مورخ 14 اردیبهشت 1306 به اختیار بانک ملی ایران گذارده میشود خواهد بود بعلاوه دولت تعهد مینماید که صدی سه و نیم در سال منافع وجوهی که به اختیار بانک مزبور گذارده میشود از تاریخ یا از تواریخی که هر مبلغ معینی که بانک مزکور تادیه میشود به تقاعد کشوری بپردازند و وزارت مالیه نیز اعتبار مربوطه را در بودجة خود مشمول خواهد نمود