‌رأی وحدت رویه شماره ۴۵ – ۱۳۶۵/۱۰/۲۵ هیأت عمومی دیوان عالی کشور: اعمال مجازات قصاص در موردی که از طرف دادستان‌ فرجامخواهی به عمل نیامده باشد

‌ماده 6 قانون مجازات اسلامی مصوب مهر ماه 1361 که مجازات و اقدامات تأمینی و تربیتی را بر طبق قانونی قرار داده که قبل از وقوع جرم وضع شده‌ باشد منصرف از قوانین و احکام الهی از جمله راجع به قصاص می‌باشد که از صدر اسلام تشریع شده‌اند بنابراین رأی شعبه چهاردهم دیوان عالی کشور‌ که حسب درخواست اولیاء دم و به حکم آیه شریفه "‌و لکم فی‌القصاص حیات یا اولی‌الالباب" بر این مبنا به قصاص صادر گردیده صحیح تشخیص‌ می‌شود. این رأی بر طبق ماده واحده قانون وحدت رویه قضایی مصوب 1328 برای شعب دیوان عالی کشور و دادگاهها در موارد مشابه لازم‌الاتباع‌ است.