برای تشویق تولید کننده چای محصول ایران و نیز برای تأمین مصرف مملکت و مبارزه با گرانی، هیئت وزیران در جلسه چهارشنبه ۳۱ شهریورماه ۱۳۳۳ شماره ۱۵۱۲۵ مورخ ۲۴ شهریورماه ۱۳۳۳ وزارت اقتصاد ملی تصویب نمودند:
۱) به شخص یا اشخاصی که کارخانه چای سازی کامل در اختیار دارند و چای خشک مرغوب تهیه میکنند برای مساعدت و تشویق در مقابل تهیه هر یک کیلو چای خشک مرغوب (با توجه بظرفیت فنی کارخانه) اجازه وارد کردن نیم کیلو چای خارجی داده شود.
۲) وزارت اقتصاد ملی میتواند اجازه دهد که بترتیب و شرائط ذیل تا پنج هزار و پانصد تن چای خارجی بوسیله تجار وارد کننده چای وارد ایران شود:
الف – تاجر وارد کننده چای تقاضای نامه خود را در مدت چهل و پنج روز که مبدءاش تاریخ صدور دستور اجرای این تصویبنامه است باید تسلیم کرده باشد.
ب – تاجر وارد کننده چای باید علاوه بر تأدیه تمام مخارج و عوارض (اعم از حقوق و عوارض گمرکی و سود بازرگانی) در موقع تسلیم تقاضای نامه برای هر کیلو چای چهل و پنج ریال نیز برای اعانت بسیل زدگان و مساعدت باوضاع عمرانی و تولیدی کشور و پرداخت مخارج مربوط باجرای این تصویبنامه بحساب وزارت اقتصاد ملی بیکی از شعب بانکهای مجاز بپردازد.
ج – وجهی که در موقع تسلیم تقاضای نامه تأدیه میشود بهیچ عنوان قابل استرداد نیست و لیکن اگر بعلتی غیر از تخلف تقاضی کننده پروانه ورود صادر نگردد یا مقدار مندرج در پروانه کمتر از مقدار تقاضی باشد وجهی که در موقع تسلیم تقاضی نامه دریافت گردیده تماماً یا بنسبتی که کسر شده است بتقاضی کننده مسترد خواهد شد.
د – اجازه وارد کردن چای بنام تقاضای کننده ثبت شود. این اجازه قابل انتقال نیست و تقاضی کننده خود باید چای وارد کند و نیز تعهد نماید که از موقع صدور اجازه تا شش ماه چائی که میتواند وارد کند بگمرک ایران رسیده باشد.
هـ – در جمیع مراحل وزارت اقتصاد ملی نظارت نماید که اجازه وارد کردن چای بهیچ عنوان انتقال نباید فقط بوسیله تقاضی کننده که نامش ثبت شده است وارد ایران شده باشد.
۳)– مقدار چای که تجار هر استان میتوانند وارد کنند با توجه بجمعیت استان بوسیله وزارت اقتصاد ملی معیّن شود.
۴)– سهم هر استان بمعرّفی نمایندگان معتمد تجار محل بین بازرگانان وارد کننده چای مقیم محل مطابق صورتی که نمایندگان معتمد تجار محل تدوین کرده باشند تقسیم شود.
۵)– بهیچ تاجر وارد کننده چای اجازه وارد کردن بیش از بیست و پنج تن داده نشود.
۶)– اگر چای بعد از مدت شش ماهه مذکور در قسمت (د) ماده ۲ وارد ایران شود و ثابت گردد که این تأخیر معلول عللیست خارج از اختیار وارد کننده چای وزارت اقتصاد ملی مجاز است که دو ماه بر مهلت مذکور بیفزاید.
۷)– در هر موقع که بعلتی از علل چای کمپاب و قیمتش از حد متعارف تجاور کرده باشد وزارت اقتصاد ملی مجاز است که مستقیماً یا بوسیله شرکت معاملات خارجی هر مقدار چای که برای تعدیل قیمت لازم باشد به ایران وارد کند.
۸)– معاملات مرزی تا ده هزار ریال مشمول مقررات این تصویبنامه نیست و این قبیل معاملات کماکان آزاد است.
۹)– برای نظارت در امر بهره برداری کارخانه های چای سازی و مساعدت بتهیه چای خشک مرغوب در ایران و تعیین مقدار مصرف چای در مملکت و تشخیص ظرفیّت فنی هر کارخانه و تعیین قیمت برگ سبز چای و نیز برای تمام اموری که موجب تبلیغ و معرفی چای ایران و بهبود و افزایش آن باشد وزارت اقتصاد ملی باید آیین‌نامه‌های لازم تدوین نماید و آنها را اجرا کند.
تبصره – مخارج اجرای برنامه مذکور در این ماده از محل وجوهی که بموجب ماده دویم این تصویبنامه دریافت میگردد تأدیه خواهد شد.
۱۰)– آیین‌نامه راجع ببهود کشت و محصول و نظارت بر کارخانه های چای سازی بوسیله وزارت اقتصاد ملی و وزارت کشاورزی تدوین و اجرا خواهد شد.
۱۱) وزارت اقتصاد ملی و وزارت دارائی مکلفند چای فاسد موجود در گمرکات یا و در انبارهای دولتی را پس از جلب نظر کارشناسان با حضور نماینده وزارت دادگستری معدوم نمایند.
۱۲)– ترتیب تقسیم و صرف وجوهی که بموجب قسمت (ب) از ماده ۲ این تصویبنامه عاید میگردد بین مصارف پیش بینی شده پیشنهاد وزارت اقتصاد ملی و وزارت دارائی و تصویب هیأت دولت است
۱۳) تصویبنامه شماره ۳۳۸۱۴ مورخ ۳ اسفندماه ۱۳۳۰ و تصویبنامه شماره ۵۴۴۶ مورخ ۲۳ اردیبهشت ماه ۱۳۳۲ ملغی است.
۱۴)– وزارت اقتصاد ملی مامور اجرای این تصویبنامه است.
نخست وزیر و وزیر کشور
دیدگاه شما