ماده واحده - مواد 1 و 4 قانون افزایش اعتبارات کشاورزی مصوبه ۱۳۳۶/۱۲/۲۹ بشرح زیر اصلاح می گردد:
ماده 1 - بانک ملی ایران مکلف است از محل وجوه حاصله از ارزیابی پشتوانه اسکناس موضوع قانون مصوب تیرماه 1333 و قانون راجع به اصلاح قانون تثبیت پشتوانه اسکناس مصوب اردی بهشت 1336 مبلغ سه هزار و پانصد میلیون ریال بتدریج که مورد احتیاج بانک کشاورزی میگردد در اختیار بانک مزبور بگذارد که بمصرف وام در امور کشاورزی برسد.
تبصره 1 - بانک کشاورزی مکلف است لااقل صدی هشتاد از وجوه فوق را بمصرف وام های کشاورزی شهرستانهای کشور اختصاص دهد.
تبصره 2 - حداکثر بهره وام های کشاورزی بهیچ عنوان از شش درصد نباید تجاوز کند بانک کشاورزی بصندوق های روستائی و شرکت های تعاونی کشاورزی بیش از سه درصد بهره برای وام منظور نخواهد داشت.
تبصره 3 - بانک کشاورزی بهیچ وجه مجاز نیست که وجوه این اعتبار را بمصرف خرید اثاثیه و اتومبیل و امور ساختمانی خود و یا پاداش و اضافه کار مأموران بانک کشاورزی برساند.
تبصره 4 - حداقل هفتصد میلیون ریال از وجوه فوق منحصرا جهت وام بوسیله صندوق های روستائی و شرکت های تعاونی که تحت نظر بانک کشاورزی اداره میشوند تخصیص داده خواهد شد.
تبصره 5 - [اصلاحی ۱۳۳۹/۰۲/۲۵] اسناد ذمه که از طرف گیرندگان وام به شعب و نمایندگی های بانک کشاورزی داده میشود و همچنین اسناد ذمه مربوط به صندوق های روستائی و شرکت های تعاونی که تحت نظر بانک اداره میشود تا میزان بیست هزار ریال در حکم اسناد رسمی است که لازم الاجراء خواهد بود.
[تبصره 5 - اسناد ذمه که از طرف گیرندگان وام به شعب و نمایندگی های بانک کشاورزی داده شده و همچنین اسناد ذمه مربوط بصندوق های روستائی و شرکت های تعاونی که تحت نظر بانک اداره میشود تا میزان بیست هزار ریال در حکم اسناد رسمی است که لازم‌الاجراء خواهد بود.]
ماده 4 ) وزارتخانه‌های دارائی - کشاورزی - دادگستری مسئول اجرای این قانون میباشند.
قانون فوق که مشتمل بر ماده واحده متضمن دو ماده اصلاح شده و پنج تبصره است پس از تصویب مجلس سنا در جلسه یکشنبه بیست و ششم دیماه یکهزار و سیصد و سی و هشت بتصویب مجلس شورای ملی رسید.
رئیس مجلس شورای ملی - رضا حکمت
قانون بالا در جلسه 24 /9 /1338 به تصویب مجلس سنا رسیده است.
دیدگاه شما